Τετάρτη, 1 Αυγούστου 2007

Lago Maggiore

Το team αποφάσισε να ξοδέψει την μέρα του με ψώνια ρούχων στην Ελβετία. Μιας και φυσικά το σπορ δεν είναι μέσα στα ενδιαφέροντά μου, αναχώρησα για Sesto Calende όπου συνάντησα τον Α., «παρέλαβα» το αυτοκίνητό του από τον σταθμό του τραίνου και αφού τον επέστρεψα στο ίδρυμά του, με το ντεστινέιτορ ανά χείρας, ξεκίνησα το γύρο της μεγάλης λίμνης. Πρώτος σταθμός Arona. Με το που άρχισα να πλησιάζω, άρχισε να «μυρίζει» η ομορφιά του τοπίου. Μικρή στάση, βόλτα στην παραλία και αρχίζει ο ενθουσιασμός. Απέναντι χωριουδάκια να σκαρφαλώνουν στο βουνό, ενώ ιστιοφόρα έσκιζαν τα κύματα της λίμνης. Συνεχίζοντας παραλιακά - δρόμοι κομμένοι για δύο μόλις αυτοκίνητα :ο - αρχίζεις να συναντάς βίλες και χωριουδάκια σα βγαλμενα από κινηματογραφικά φίλμ. Δεύτερος σταθμός η Stresa. Για μία ακόμη φορά δε παρατηρώ πως η μέθοδος παρκαρίσματος που με τόση επιτυχία εφαρμόζω σε συνοικίες όπως κυψέλη και παγκράτι, δουλεύει και στο εξωτερικό! Εκεί που αναρωτιώμουν που να παρκάρω και βρίσκομαι 200 μέτρα από το κέντρο και στο σημείο που τελειώνει η ελεύθερη στάθμευση, τσουπ βλέπω έναν τύπο να μπαίνει στο επόμενο αμάξι. Άμεση εύρεση παρκαρίσματος λοιπόν ακόμα και εδώ :)


Με το που πλησίασα στην παραλία συνειδητοποίησα πως δεν είχα καθόλου άδικο που προτίμησα την εκδρομή από την αλεπούπολη. Το τοπίο πανέμορφο, αν και λίγο άγριο μιας και είχε πολύ αέρα και κύμα. Τα νησάκια στο εσωτερικό της λίμνης συμπλήρωναν το παζλ, ενώ τα γραφικά σοκάκια της πόλης εκτείνονταν ως τις βουνοπλαγιές. Τρίτη στάση Verbania όπου και φόρτωσα το αυτοκίνητο στο φέρι και πέρασα στο Laveno. Εκεί ξανασυναντήθηκα με τον Α. και αφού περάσαμε να μου δείξει το σπίτι του (το επόμενο ξενοδοχείο που θα μας φιλοξενήσει την Άνοιξη, για να δούμε και τους βοτανικούς κήπους), πήγαμε για ένα απεριτιφ σε παραλιακό μπαράκι που συχνάζουν οι ιδρυματικοί... Τουλάχιστον τα αλαντικά και τα τυριά που παραγγείλαμε διόρθωσαν λίγο την πείνα που δεν κατάφερε να κόψει η pretend πίτσα του Arono. Βράδυ πια, επιστροφή στο Μιλάνο όπου μας περίμενε το δείπνο της οικοδέσποινας, με την ειδική παραγγελία καρμπονάρας από τον Κ.Κ. που επέστρεψε πεινασμένος από την αλεπούπολη. Η καλύτερη γεύση της βραδιάς πάντως ήταν νιόκι γεμιστά με τυρί και σάλτσα ντομάτας...




[Μα καλά, πεζοδρόμιο δεν ξέρουν τι σημαίνει στην περιοχή;
Φοβούνται μήπως δώσουν λίγο χώρο στην κοινότητα;]