Δευτέρα, 16 Ιανουαρίου 2006

Χιονόμπαλες!

Υποσχέθηκα αφιέρωμα, δεν μπορούσα να το αμελήσω. Κυριακή πουρνό-πουρνό λοιπόν (κατά τις 11 δηλαδής, μην το παρακάνουμε κι όλας) ξεκινήσαμε να πάμε στην Αράχωβα, να πιούμε το καφεδάκι μας και να παίξουμε και τον χιονοπόλεμό μας! Ταξιδιώτες της καμήλας αυτή τη φορά η αφεντιά μου, η αλεπουδίτσα και ο Shadow.

Μετά λοιπόν από ένα ωραίο καφεδάκι, ξαπλωμένοι στα τομάρια ενός ζεστού café (και το κατάλληλο κλαμπ σάντουιτς για να μας κρατήσει «ζεστούς»), ξεκινήσαμε για το χιονισμένο βουνό. Φυσικά ούτε στο χιονοδρομικό φτάσαμε, ούτε και το ‘χαμε έννοια έτσι; Εμείς την βολτίτσα μας στο χιονισμένο δάσος θέλαμε! Οπότε παρκάραμε σε ένα πλάτωμα και αφού παίξαμε τον κατάλληλο χιονοπόλεμό μας και γίναμε μουσκίδι, ξεκινήσαμε το περπάτημα…

Οι εικόνες μιλούν μόνες τους δεν θα χαλάσω την αίγλη τους με περιττά λόγια:

Guest stars ένα ζεύγος από υπέροχα σκυλιά που μας συνόδευσαν σε όλη μας την βόλτα! Μπροστά μας ένα κατάλευκο μουντό τοπίο. Τα σκυλιά έτρεχαν ή τριγυρνούσαν συνέχεια στα πόδια μας για να τα χαϊδέψουμε. Ο αέρας παγωμένος, μέχρι που στο τέλος, μετά μία ώρα βόλτας περίπου, δεν μπορούσα να κουνήσω το στόμα μου για να μιλήσω! Αλλά χαλάλι του. Η βόλτα ήταν υπέροχη. Ο Shadow βέβαια ανήγαγε τον εαυτό του σε φωτογράφο της παρέας και έπρεπε συνέχεια να τον περιμένουμε γιατί έμενε πίσω μέχρι να μπορέσει να φωτογραφήσει τα «τοπία» που ήθελε… (ένα γαϊδουράγκαθο του κουνιόταν λέει πολύ και μέχρι να «κάτσει καλά» να το φωτογραφίσει πέρασε μισή ώρα…)

Η μεγαλύτερη ομορφιά της εκδρομής όμως ήταν το χαμόγελο της αλεπουδίτσας που έλαμπε από χαρά!
Να ‘σαι καλά καρδιά μου, να χαίρεσαι πάντα έτσι!

[Παραιτούμαι, δεν μπορώ να βάλω άλλες! Μάλλον "μπούκωσε"]

[Χεχεχε... Τελικά προσέθεσα ΚΑΙ άλλες!]