Κυριακή, 15 Ιανουαρίου 2006

Θέατρο….

Το Hollywood έχει δημιουργήσει πολλά έργα που περιγράφουν την πάλη των Ηνωμένων Πολιτειών με την τρομοκρατία. Αμερικάνοι κομάντος κάνουν επιδρομές σε ξένες χώρες σκοτώνοντας συγκεκριμένους «στόχους». Αμερικανικά F16 βομβαρδίζουν στρατιωτικούς στόχους και εξολοθρεύουν τρομοκράτες. Απώλειες αμάχων: μηδέν!

Και η πραγματικότητα; 18 αθώοι Πακιστανοί νεκροί στο τελευταίο φιάσκο. Και ο στόχος άφαντος. Με περισσό ζήλο μετέφεραν ορισμένες σωρούς στην Αμερική για να ταυτοποιήσουν αν ο στόχος τους βρίσκεται ανάμεσά τους και να δικαιολογήσουν την επιδρομή.

Πού είναι κύριοι η αποτελεσματικότητα και το ήθος που διακηρύττετε;

Και η προπαγάνδα συνεχίζεται. Ο κινηματογράφος δείχνει την αλλοιωμένη πραγματικότητα, ενώ ο στρατός τους συνεχίζει να σκοτώνει αθώους στο όνομα του πολέμου κατά της τρομοκρατίας.

Στο άλλο στρατόπεδο βέβαια, και οι τρομοκράτες συνεχίζουν να σκοτώνουν αμάχους.

Λογικό. Όταν όλα τα άλλα μέσα αποτυγχάνουν, ο φόβος είναι ο καλύτερος σύμμαχος για να μπορέσουν αυτοί που θέλουν να ελέγξουν πρώτα το λαό τους και μετά την ανθρωπότητα.