Δευτέρα, 30 Ιουλίου 2007

Βόλτα Μιλανέζα

Ευτυχώς που στο ΕλΒεν ήπιαμε μια καλή δόση καφέ διότι από την αλιτάλια καφέ δεν είδαμε. Μα είναι δυνατόν να μην έχουν καφέ; Τραγικό. Την πτήση μπορούμε να την χαρακτηρίσουμε «ομαλή», αλλά κατά την προσέγγιση είχαμε κάποια ψιλοπροβληματάκια… Δεν ξέρω, κολιά αποφάσισε να κάνει ο πιλότος, το χειρόφρενο δεν του δούλεψε καλά, δεν ξέρω, πάντως κάτι τσιρίδες ακούστηκαν από το επιβατικό κοινό. Η προσγείωση δε μας δίδαξε πως πηδούν τα καγκουρό. Χαίρομαι αφάνταστα που δεν μεγάλωσα μέσα σε μάρσιπο… Το «σαντουιτσάκι παύλα τοστάκι» και το «γλυκάκι» δεν θα τα σχολιάσω (δεν υπάρχουν λόγια)… Θρασύτατα ο Shadow πήγε να τα δοκιμάσει αλλά κόλλησε στην πρώτη μπουκιά...
Παρά τον φόβο πως μπορεί να εφαρμοσθεί και στην περίπτωσή μας το σλόγκαν: «Alitalia, πρόγευμα στην Αθήνα, γεύμα στο Μιλάνο, αποσκευές στο Κάιρο», τα πράγματα όδευσαν φυσιολογικά, οπότε και το βράδυ μπορέσαμε και να βουρτσίσουμε τα δόντια μας και να αλλάξουμε ρούχα για να κοιμηθούμε!
Πρωινή βόλτα στο Duomo και τη σκάλα. Καφές στη στοά Vittorio Emanuele. Καφές να λέγεται δηλαδή, γιατί ο εσπρέσσο φρέδο τους ομοιάζει με νεροζούμι. Νταξ, μην είμαι άδικος, είναι κάτι ανάμεσα σε νεροζούμι και καφέ (μα καλά, καλαμάκι δεν έχουν σε αυτό τον τόπο;)... Το γεγονός βέβαια ότι στην στοά ο pretend καφές και 2 ποτήρια νερού κοστίζουν 16 ευρά σύνολο, θα το αφήσω επίσης ασχολίαστο... Ο Κ.Κ. τους έσουρε βέβαια τα εξαμάξης αλλά το προσωπικό κρατήθηκε στο ύψος του και προσποιήθηκε πως δεν γνωρίζει ελληνικά :p
Έκθεση ζωγραφικής Botero και Ferroni. Τα βασανιστήρια στο Ιρακ με τάραξαν λίγο ειν' η αλήθεια αλλά κατά τα άλλα οι παχουλές κυρίες και οι ακόμα πιό παχουλές γάτες είχαν τον τύπο τους... Οι τσιγκογραφίες πάλι όμορφα περίεργες, ενώ οι πίνακες είχαν δόση μαύρου σουρεαλισμού...
Ας δεχτούμε τώρα ότι ένα πανίνι μπορεί να θεωρηθεί γεύμα (τουλάχιστον είναι κλάσεις ανώτερο από το τοστ αλα αλιτάλια και σίγουρα εύγευστο, αλλά γεύμα; κολατσιό να το δεχτώ). Αλλά βρε καλοί μου, φέρτε πιρουνάκια και ποτηράκια για όλο τον κόσμο, έλεος πια με το τυπικό ένα προς ένα...
Απεριτίφ στη Via Brera και στο Corso Como. Fratelli la bufala για βραδυνό. Ενδιαφέρουσες (απλά) γεύσεις και περιβάλλον. Προσωπικό και σέρβις απαράδεκτο... Το ίδιο και τα κουνούπια της περιοχής. Ήδη κυκλοφορώ (24 ώρες τώρα) με πρισμένο χέρι (αγκρρρρ). Νυχτερινή βόλτα στο Navigli. Ώρα για ένα καλό μοχίτο (πολύ καλό). Αλλά βρε χρυσά μου έφτασε 2 και μας σηκώνετε από τα τραπέζια; Πάνω στο καλύτερο μας κόψατε. Μοχίτο σφινάκι και επιστροφή... :(
Ευτυχώς η οικοδέσποινα φρόντισε για τα απαραίτητα για την διαβίωσή μας. Εκτός από το ότι φτιάχνουμε ενισχυμένες δόσεις φραπέ στο σπίτι, έψησε και μια τάρτα μηλόπιτα (γιατί μου αρέσει) και μας ετοιμάζει αύριο επίσημο δείπνο. Θα φτιάξει και καρμπονάρα (ιταλική) για τον Κ.Κ. γιατί παράπονο το έχει ότι δεν βρήκε πουθενά και ήθελε να δοκιμάσει :)