Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2005

Ήχοι και χρώματα!

Κυριακή μεσημέρι και η εξόρμηση στο Αττικό Πάρκο ξεκινά. Είναι ένας ζωολογικός κήπος, λίγο διαφορετικός όμως απ’ ότι έχουμε συνηθίσει. Τα ζώα βρίσκονται σε μεγάλες περιοχές, οι οποίες προσομοιώνουν το φυσικό περιβάλλον τους, όχι σε κλουβιά, όπως στους μέχρι τώρα ζωολογικούς κήπους. Η βόλτα μέσα στα δρομάκια, ανάμεσα στις περιοχές όπου ζουν ζώα της σαβάνας, αλιγάτορες, τίγρεις, καμηλοπαρδάλεις και άλλα θηλαστικά και τρωκτικά είναι πολύ όμορφη. Σε μερικές περιοχές μπορείς να μπεις μέσα στο «κλουβί» και να περπατήσεις με τα ζώα!

Αποκάλυψη ήταν το κλουβί με τα μικρά μαϊμουδάκια! Τα βλέπεις να τρέχουν γύρω σου και φυσικά, όπως και τα περισσότερα από τα «ήμερα» ζώα του πάρκου, δεν σε φοβούνται καθόλου! Μάλιστα έρχονται και παίρνουν πράγματα από τα χέρια σου, παίζουν μπροστά σου και ανεβαίνουν ακόμα και επάνω σου! Δεν το περίμενα, αλλά το μαϊμουδάκι είναι ελαφρύ και το πάτημά του απαλό! Δεν «γαντζώθηκε» επάνω μου! Απλά περπάτησε ανάλαφρα στους ώμους μου!!!
Στην συνέχεια έρχονται οι αρκούδες. Νωχελικές και «οικογενειακές» είτε θα κοιμούνται όλες μαζί, είτε θα παίζουν τα παιδιά όλα μαζί, σου δίνουν την αίσθηση μιας εντελώς ανθρώπινης συμπεριφοράς. Οξύμωρο ίσως βέβαια. Ίσως θα έπρεπε να πούμε ότι ο άνθρωπος ορισμένες φορές συμπεριφέρεται «φυσικά» και προσομοιώνει αυτές τις συμπεριφορές… Η φύση είναι μία και ίδια παντού, σε όλα τα είδη της. Συνεπώς οι συμπεριφορές αυτές είναι αναμενόμενες. Απλά εμάς μας γεμίζει δέος το γεγονός γιατί έχουμε μάθει να βλέπουμε τα πράγματα διαχωρισμένα, οι άνθρωποι και τα ζώα, όχι τα είδη της φύσης που είναι παρόμοια αλλά απλά ο άνθρωπος έχει εξελιχθεί πνευματικά και βιολογικά περισσότερα από τα άλλα.

Τέλος έρχονται τα πουλιά. Όπως είπες μωρό μου, η φύση είναι ο καλύτερος δάσκαλος για τους καλλιτέχνες. Τα χρώματα των πουλιών είναι υπέροχα! Τι ροζ ανεπαίσθητες αποχρώσεις μέσα στα λευκά, φτερά, τι λαμπερά μπλε και μωβ χρώματα, τι αναμίξεις όμορφων αποχρώσεων του κόκκινου του κίτρινου και του πράσινου! Είδαμε και κάτι παπιά Αφρικής, υπέροχα, με τέλειες καφέ αποχρώσεις και το φτέρωμά τους δημιουργούσε «τείχος» δεξιά και αριστερά από την πλάτη τους! Είναι φανερό ότι ορισμένα από τα «άρματα» που μετέφεραν τους φαραώ είναι εμπνευσμένα από αυτό το είδος πάπιας!
Υπάρχουν επίσης ορισμένοι χώροι με πουλιά Ασίας, Αφρικής και Αμερικής που μπαίνεις μέσα στο κλουβί, το οποίο είναι τεράστιο φυσικά, και περπατάς μέσα στην «φύση» της αντίστοιχης «ζούγκλας», και βλέπεις τα πουλιά να πετάνε γύρω σου και να κάθονται σε κλαδιά από πάνω σου. Αισθάνεσαι πολλές φορές ότι όντως είσαι μέσα σε μια ζούγκλα, κάπου μακριά, και κάνεις βόλτα στον Αμαζόνιο, ή στον Γάγγη ή στον Νείλο… Το ξέρατε ότι στην Αφρική υπάρχουν πιγκουίνοι;;; Μάθετέ το!

Πάπια να ερωτοτροπεί με το χέρι σας έχετε δεί; Η συγκεκριμένη μπορούσε να κάθεται να σου τσιμπολογάει το δάχτυλο και να το γλύφει με τις ώρες! Το ράμφος της ήταν πολύ μαλακό και δεν σε πονούσε καθόλου! Ήταν σαν να σου έδινε φιλάκια!

Ο άνθρωπος αντιγράφει την φύση! Και πάντα θα την αντιγράφει γιατί είναι τμήμα της, όσο και αν δεν θέλει να το παραδεχτεί και προσπαθεί, βλάσφημα, να θεωρήσει και να αποδείξει ότι είναι υπέρ άνω της φύσης!

Μια ευχάριστη απόδραση δίπλα στην Αθήνα. Μια ευχάριστη εκδρομή, μια ευχάριστη ανάπαυλα από την καθημερινότητα. Μια εκδρομή που μπορεί να την κάνει εύκολα ο καθένας. Ένα μέρος που σίγουρα άξιζε που το επισκεφθήκαμε!

Καμιά καμήλα όμως δεν έχετε βρε παιδιά; Τι έγινε; Στην απ’ έξω οι καμηλίτσες μου;;;

Σχετικά με το προχτεσινή ερώτηση της ημέρας: Μάλλον ο Γύπας ή αρρώστησε, ή τον κλείσαν σε καραντίνα! Σας έλεγα εγώ ότι είναι ομάδα υψηλού κινδύνου! Έχει να γράψει από τότε που εμφανίστηκε η νόσος των πουλερικών!!!

ΥΓ: Όπως καταλαβαίνετε, μετά από τόσα ζώα και τόσο περπάτημα, η μέρα, μάλλον το απόγευμα, πρόσταζε ένα καλό φαΐ! Οπότε πήγαμε και φάγαμε κάτι παϊδάκια… μα κάτι παϊδάκια…