Κυριακή, 2 Οκτωβρίου 2005

Η οδύσσεια ενός ερευνητή!

Όχι δεν μιλάω για μένα. Άλλωστε κάθε ομοιότητα με υπαρκτά πρόσωπα πιθανών να είναι και εντελώς συμπωματική! Κεντρικός ήρωας της σημερινής μας περιπέτειας είναι ο Σ., ένας κατά τα άλλα φέρελπις νέος, ο οποίος είχε την ατυχία να δουλεύει για τον ΝΚ.!

16:00
Ο ΝΚ. εμφανίζεται στο γραφείο! Πάω λοιπόν ο καλός σου και τον ρωτάω αν έχουμε τελικά εισιτήρια και αν και πότε θα φύγουμε! Ναι, έχουμε μου λέει, δεν πας στην πύλη να τα πάρεις; Φυσικά και πήγα! Οπότε λοιπόν απέμεινε ο Σ., μιας και ο Ιρλανδός έγραφε την παρουσίαση! Πάει λοιπόν ο ΝΚ. στον Σ. Και του λέει θα πάρουμε μαζί μας και 30 δείγματα! Μα; 30 δείγματα είναι μια ολόκληρη κούτα! Αλήθεια τον υπολογιστή πώς θα τον μεταφέρουμε; Μην ανησυχείς! Θα τον μεταφέρουμε!
Ξεκινάει ο έρμος να μαζεύει τα δείγματα! Ρωτάει ο ΝΚ.: Τα φυλλάδια τα πήραμε από το φωτοτυπείο; Ποια; Από πού; :s Τηλεφωνεί ο καημένος ο Σ. στο φωτοτυπείο!
Κλείσαμε κύριε! Μα; (εξηγεί) Καλά κύριε, αν έρθετε τα επόμενα 15 λεπτά, θα σας τα δώσουμε. Λέει λοιπόν στον Π. Να πεταχτεί να τα πάρει! Και ο Π. πάει. Και ο Π. γυρνάει! Χωρίς τις φωτοτυπίες! Φυσικό είναι, δεν τις είχε πληρώσει ο ΝΚ.!
Στο ενδιάμεσο εγώ έχω γυρίσει και έρχεται ο μικρός Μ. (κάτι σαν το γαλλόδι που αναφέρεται αλλού, αλλά τουλάχιστον συνεργάσιμος) να δω την παρουσίασή του γιατί εξετάζεται την Τρίτη που θα λείπω.

17:30
Έρχεται ο Ιρλανδός:
- Θα πάμε με δύο αυτοκίνητα στο αεροδρόμιο!
- Γιατί;
- Είδες το δικό του; Το πίσω κάθισμα είναι γεμάτο κουτιά!
- :@
Κοιτά την ώρα και συνειδητοποιώ ότι σε μιάμιση ώρα απογειωνόμαστε! Μα τι κάνουμε εδώ; Γιατί δεν έχουμε φύγει; Ε τώρα κατάφερε ο Σ. να μαζέψει τα δείγματα! Τα μαζεύουμε τσακιδών και αναχωρούμε. Εγώ με τον Ιρλανδό μου (σταθερή αξία στο χρόνο) και ο ΝΚ. με τον Σ.! Ο ΝΚ. φωνάζει να μην αργήσουμε και φεύγει γρήγορα. Εγώ φυσικά, σταθερός στις αξίες μου πάω αγάλι-αγάλι. Και δικαιώνομαι. Βγαίνοντας από την πύλη βλέπω το αυτοκίνητο του ΝΚ. να ξαναμπαίνει!!!

17:50
Παρκάρω, όπως πάντα δίπλα στη σκάλα! Φυσικά ο Σ. και ο ΝΚ. άφαντοι! Πηγαίνουμε προς τον γκισέ για check-in (πως το μιλάω το αγγλικό μου!). Τηλέφωνο. Ο ΝΚ. Πού είστε; Στον γκισέ. Α, μην τσεκάρετε, να τσεκάρουμε όλοι μαζί για να πάρουμε τα κιβώτια... (άντε να περιμένεις τώρα...). Τον βρίσκουμε λοιπόν στις 18:00 και πάμε για check-in.
ΝΚ. Εγώ έχω gold card (τςτςτς), θα τσεκάρω εδώ. Εσείς περιμένετε να δω τι θα σας δώσω. Περιμένουμε, παίρνουμε τα απομεινάρια και πάμε εμείς τα παρακατιανά στα non-gold card check-in points! :p Εκείνη την ώρα μου έρχεται η φλασιά! Πού είναι ο Σ.; Ως απάντηση χτυπά το κινητό μου (18:15)! Ο Σ. στην άλλη άκρη... Πού είναι ο ΝΚ.; Εδώ, γιατί; Μήπως να έρθει να πάρει το αυτοκίνητό του που τον περιμένω με τα αλάρμ έξω από την πύλη ΧΧ να πάει να το παρκάρει και να έρθω να τσεκάρω; ΤΟΝ ΕΙΧΕ ΞΕΧΑΣΕΙ ΣΤΟ ΑΜΑΞΙ!!!

Κοιτάω τον ΝΚ. Τον ρωτάω: Ν. πού είναι ο Σ.;
- Ε; Είναι στο αμάξι. Αμάν!
- Ε δεν πετιέσαι να τον σκαντζάρεις βρε αδερφέ να τσεκάρει και αυτός; Και αν θέλετε μπορείτε να περάσετε ένα δημιουργικό τριήμερο κάνοντας σκάντζα βάρδια ανά μισάωρο στο αμάξι, για να μην πάρεις κλίση, μέχρι να γυρίσουμε εμείς πίσω την Τρίτη και να φύγουμε όλοι μαζί!
Σαν τρελός ο ΝΚ. με κοιτάει με φονεμένο βλέμμα και τρέχει μέσα στο Ελ.Βεν. να προφτάσει...

18:45
Τελικά, καταφέρνουμε και φτάνουμε στην πύλη! Επιβιβαζόμαστε και οι πόρτες κλείνουν στην ώρα τους. Η ΟΑ δεν άργησε αυτή τη φορά! Νομίζετε. Μέχρι να απογειωθούμε είχε πάει 19:35...

Το σλόγκαν της πτήσης: Darthiir, κάνε μου 4-6 διαφάνειες, αν μπορείς και περισσότερες, για να τις παρουσιάσω αύριο για το IP!

ΥΓ: Δεύτερο σλόγκαν: Το έχεις δει αυτό το κείμενο; Όχι, Όχι; Διάβασέ το τότε σήμερα το βράδυ γιατί αυτά θα συζητήσουμε! (162 σελίδες)
ΥΓ2: Αν έρθετε στην Κύπρο, πάρτε μετατροπείς! Στο ξενοδοχείο το δικό μας τουλάχιστον δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τους κανονικούς φορτιστές κινητού σας!!!
ΕΛΕΟΣ