Δευτέρα, 1 Αυγούστου 2005

Έργα και ημέρες...

Μπορώ ν’ αλλάξω τον κόσμο;

Όχι, κάθε φορά που προσπαθώ χτυπάω σε τοίχο. Είχα τ’ όνειρο να κάνω έναν κόσμο καλύτερο μα μεγαλώνοντας συνειδητοποιώ ότι δεν μπορώ να κάνω τίποτε. Δεν το χωράει το μυαλό μου, τόσα όνειρα χαμένα και η κοινωνία στο τέλμα της όσο καλή διάθεση και αν είχα, όσο κι αν προσπάθησα, όσο κι αν απαίτησα…

Ακόμα αντηχούν στο μυαλό μου αυτά τα λόγια. Απαίτησε να αλλάξει την κοινωνία αλλά αυτή δεν την άκουσε. Συνεχίζει το δρόμο που χάραξε, παρόλο που η «πεφωτισμένη» Ε*****α της έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου: Μη, μην πας από εκεί, όχι στην άκρη του γκρεμού!

Θέλω ν’ αλλάξω τον κόσμο;

Ναι, κάθε φορά που βλέπω κάτι που νομίζω ότι είναι στραβό με στενοχωρεί, με κάνει να λυπάμαι, με σπρώχνει να το διορθώσω. Δεν μπορώ όμως να απαιτώ από τον κόσμο να γίνει όπως τον θέλω εγώ. Δεν μπορώ να ζητήσω να μπει στο «γύψο» για να διορθώσω τα κατάγματά του. Είναι εγωιστικό, βλάσφημο, να θεωρώ ότι μια ολόκληρη ανθρωπότητα πρέπει να ακολουθήσει εμένα, τον λαμπρό και φέρελπη νέο. Μπορώ να ζητήσω, ναι, να απαιτήσω όμως όχι. Εκατομμύρια μυαλά ίσως ξέρουν καλύτερα από εμένα, όσο και αν πιστεύω στον εαυτό μου.

Το έργο κάθε ανθρώπου, οι σκέψεις του, ακόμα και οι επιθυμίες του, γίνονται μέρος ενός συνόλου. Το σύνολο αυτών αποτελεί ένα ψηφιδωτό που υπάρχει εδώ και χιλιάδες χρόνια και που κάθε μέρα γίνεται πιο περίπλοκο και πιο όμορφο.
Ο κάθε άνθρωπος αποτελεί μια μικρή ψηφίδα, η οποία προστίθεται στο πολυχρωματικό ψηφιδωτό της ανθρωπότητας. Σημασία έχει πάντα το ψηφιδωτό. Ποτέ το λιθαράκι του. Τι είναι ένα λιθαράκι μπροστά στο σύνολο; Και όμως, ακόμα και το λιθαράκι είναι σημαντικό. Αν δεν υπήρχε… αν δεν υπήρχαν τα λιθαράκια, δεν θα υπήρχε καν το ψηφιδωτό!

Καθένας μας βάζει ένα κομματάκι με διαφορετικό χρώμα, σχήμα, φωτεινότητα. Αν το κομματάκι αυτό είναι όμορφο, πολλά άλλα μπορεί να ακολουθήσουν, με παρόμοιο σχήμα και χρώμα. Τότε το ψηφιδωτό αποκτά το χρώμα μας. Το χρώμα που προτιμήσαμε εμείς. Γιατί έτσι άρεσε.

Μπορώ ν’ αλλάξω τον κόσμο;

Ναι!
Μπορώ να του αφήσω την κληρονομιά μου. Να την καταθέσω και να περιμένω. Κάποιος, κάπου, κάποτε μπορεί να την ενστερνιστεί….