Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2005

Να μην ξεχνιόμαστε...

Με την επιστροφή μας φυσικά επέστρεψε και η κλασική… ανωμαλία μας…. Δεν γίνεται δηλαδή να μπορέσω κι εγώ μια φορά, αν κοιμηθώ νωρίτερα από της 1:30, να μην ξυπνήσω πριν τις 7:30 ας πούμε;

Όπως καταλαβαίνετε, 6 η ώρα, γαρίδα το μάτι, και σιχαίνομαι και τις γαρίδες. Βέβαια το ξύπνημα ήταν μάλλον μια ευγενική χορηγία της αγαπημένης μου γειτόνισσας που αποφάσισε πρωί-πρωί να σπάσ…. εεεε να «πλύνει» τα πιάτα. Φυσικά άκουσε τα πρωινά «καντήλια» της, «μετέλαβε ευλαβικά» και η μέρα της πρόκειται να κυλήσει μια χαρούλα =:-) πλέον μετά την πρωινή επικοινωνία της με τα «θεία» (εγώ το λέω ότι τα έχω καλά με τον ΑποΚάτω, εσείς δεν με πιστεύετε!). Προβλέπω ότι σήμερα λοιπόν θα ξανακάψει το φαϊ της φαμίλιας της! Μην ανησυχείτε, δεν θα παραξενευτεί! Το καίει τουλάχιστον μια-δυο φορές τον μήνα! Α ρε νοικοκυράδες….!!!! Τι να πει κανείς….

Τέλος πάντων, το θέμα είναι ότι φυσικά δεν μπόρεσα να κλείσω μάτι μετά το χαρούμενο ξύπνημα! Οπότε μετά από μερικές απελπισμένες προσπάθειες να συμπληρώσω κάτι παραπάνω από 5:30 ώρες ύπνο (σιγά και μη...) αποφάσισα να σηκωθώ και να κάνω καμιά δουλειά, να διαβάσω κανά e-mail, να βρω τα σοβαρά σημεία από τις απαντήσεις των συνεργατών μας - ναι έτσι είναι, τι νομίζετε, ότι λένε είναι σοβαρό; Μπαααα το 30% και αν...

Ε είπα να πρήξω και εσάς λίγο που μου σπάτε τα νεύρα και κοιμάστε σαν γουρούνια χωρίς να υπολογίζετε θορύβους... Άντε μην πω τίποτε τώρα.

Ούφ.. Καλημέρα σας... Πρέπει να ετοιμαστώ για το γραφείο...

9:00... Να μην σχολιάσω το γεγονός ότι έχω φτάσει πρώτος στο γραφείο... ή μάλλον στο κτίριο... :@