Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2006

Η «τοξικότητα» της δημοσιογραφίας.

Ο χιονιάς μας τελείωσε. Κοίτα να δεις λοιπόν που θυμηθήκαμε ξανά την νόσο των πουλερικών… Βέβαια με «την χώρα στην κατάψυξη» δεν κινδυνεύαμε από τον ιό οπότε δεν χρειαζόταν να ενημερώσουμε τους πολίτες για το θέμα.

Όμως προέκυψε (ξανά, λες και είχε σταματήσει μέχρι σήμερα) πρόβλημα με τις διοξίνες! Από χτες λοιπόν ξεκίνησε ξανά η παραφιλολογία και η κινδυνολογία. Όμως αυτή την φορά ο κίνδυνος είναι υπαρκτός (όχι στην έκταση που αναφέρεται αλλά είναι υπαρκτός). Κρέας, γάλα, λαχανικά, αυγά, ψάρια είναι δυνατό να μολυνθούν με τις διοξίνες. Οι ουσίες δεν μεταβολίζονται και δεν αποβάλλονται, συσσωρεύονται στον οργανισμό και δημιουργούν καρκίνο. Μέχρι εδώ καλά.

Γιατί κανένας δημοσιογράφος δεν ανέφερε ΠΩΣ προκύπτει το πρόβλημα; Αυτό δεν είναι ενημέρωση; Δεν θα έπρεπε να ξέρει ο πολίτης γιατί υπάρχει πρόβλημα διοξινών;

- Δεν θα έπρεπε ας πούμε να γνωρίζει ότι οι διοξίνες δεν έχουν παραχθεί ποτέ απευθείας, ούτε δημιουργούνται στην φύση, αλλά σχηματίζονται κυρίως ως παραπροϊόντα διαφόρων παραγωγικών και φυσικών-χημικών διεργασιών, όπως για παράδειγμα την λεύκανση χαρτοπολτού, την παραγωγή χλωρίνης, την καύση και αποτέφρωση απορριμμάτων, την καύση βενζίνης, πετρελαίου, ξύλου και κατά την διάρκεια πυρκαγιών;
- Δεν θα έπρεπε να γνωρίζει ότι όλες οι δραστηριότητές του, και κυρίως οι δραστηριότητες παραγωγής ενέργειας (θέμα που έκαψε και καίει πολύ κόσμο, αφού ζητάμε συνεχώς ενέργεια χωρίς να ενδιαφερόμαστε να μάθουμε τις συνέπειες παροχής και κατανάλωσης της στην ίδια μας την ζωή) είτε για οικιακή χρήση, είτε για κίνηση, παράγουν αυτές τις ουσίες που του καταστρέφουν την ίδια του την ζωή;
- Δεν θα έπρεπε να γνωρίζει ότι μεγάλο μέρος από τα βιομηχανικά προϊόντα που χρησιμοποιεί ευθύνονται για την παραγωγή των διοξινών (και άλλων παρόμοιων ουσιών) που στην ουσία τον σκοτώνουν;

Φυσικά και δεν θα έπρεπε να ξέρει. Η ανακοίνωση όλων αυτών βάλλει τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα (πετρελαιάδες, βιομηχάνους) οπότε δεν θα συνέφερε τους δημοσιογράφους, οι οποίοι άλλωστε δεν ασχολούνται με το να βρουν τις σωστές ειδήσεις και να τις δημοσιεύσουν, αλλά να σπείρουν πανικό και να θερίσουν ακροαματικότητα!

Αν και εκτός θέματος, τους ίδιους κινδύνους ελλοχεύει και η χρήση ηπίων μορφών ενέργειας. Για παράδειγμα, η χρήση του τόσο πολλά υποσχόμενου υδρογόνου μπορεί να επιφέρει την δημιουργία όξινης βροχής (πολύ πιο όξινης απ’ ότι γνωρίζουμε) και να οδηγήσει στην ταχεία καταστροφή του στρώματος του όζοντος. Ανεμογεννήτριες και ηλιακά μπορούν να αποτελέσουν καλό συμπλήρωμα αλλά δεν μπορούν να στηρίξουν τις απαιτήσεις μας για πολλούς λόγους (αδυναμία συνεχούς παροχής, αδυναμία συσσώρευσης τόσο μεγάλων ποσών ενέργειας ώστε να καλυφθούν οι ασυνέχειες, αδυναμία εγκατάστασης τόσο μεγάλων εκτάσεων ηλεκτροπαραγωγών μονάδων κοκ).

Η προφανής λύση φυσικά δεν συμφέρει κανένα από τα μεγάλα πορτοφόλια και δεν βολεύει και τον κόσμο οπότε….