Πέμπτη, 14 Ιουλίου 2011

Διόλου παράξενο…

Το, ή τα εγκλήματα. Ούτε και τα παράπονα των κατοίκων αλλά και επιχειρηματιών του τουρισμού είναι παράξενα. Από τότε που άρχισε να συντελείται το έγκλημα του οργανωμένου τουρισμού…
Χαμηλής ποιότητας τουρίστες με μικρό κόστος για τα γραφεία: δύο ευρώ κατά κεφαλήν η διασκέδαση και οκτώ το δωμάτιο. Τιμές «ονειρικές». Και οι φασαρίες στην καθημερινή διάταξη.
Λες και είναι μακριά η εποχή που η τόμσον στραγγάλισε το ιόνιο για μια χρονιά για να πάρει τα πάντα κοψοχρονιά τις επόμενες. Δεν υπάρχει τίποτε χειρότερο από τον κορπορατισμό, την εταιρική λατρεία, κι όμως αυτή είναι η νέα φιλοσοφία. Η νέα μεγάλη οικογένειά μας· φύγαμε από το κράτος και περάσαμε στην υποταγή προς τις εταιρίες. Και πληρώνουμε τις συνέπειες. Εμ δεν είν’ να λες πλέον «άτιμη κοινωνία που άλλους τους ανεβάζεις κι άλλους τους κατεβάζεις», κυρία Πετροχείλου μου! Εδώ και λίγο καιρό πρέπει να λες: «άτιμη εταιρία…»! Το υπόλοιπο της ρήσης παραμένει ως έχει…
Άλλωστε κι εμάς εδώ που τα λέμε εταιρίες μας ανεβοκατεβάζουν και μας πετάν στα τάρταρα. Ανάλογα με τα συμφέροντα και τα παιγνίδια τους. Αλήθεια, πάνε δεν πάνε δεκαπέντε ημέρες που ψηφίσαμε το μεσοπρόθεσμο για να μην χρεοκοπήσουμε, λέει. Ακόμα δεν κρύωσε ο νεκρός, πάλι για χρεοκοπίες μιλάμε; Τα παιδία παίζει, αλλά παίζει στις πλάτες ανθρώπων, κι ενώ οι πολιτικοί, επιεικώς, δεν ξέρουν τί τους γίνεται, οι οικονομολόγοι και οι εταιρίες έχουν τον αμάζευτο.
Ποιος θα βάλει επιτέλους ελεγκτικό θεσμικό πλαίσιο ρωτούν οι κάτοικοι των τουριστικών περιοχών, οι πολίτες στις πλάτες των οποίων παίζονται τα παιγνίδια των τουριστικών γραφείων, οι πολίτες στις πλάτες των οποίων παίζονται τα παιγνίδια των διεθνών οίκων ανοχής αξιολόγησης, οι άνθρωποι τις πλάτες των οποίων μαστιγώνουν οι εταιρίες όπως άλλοτε τους μαστίγωναν οι φεουδάρχες…
Κανένας. Τουλάχιστον όσο το έκτρωμα της ελεύθερης αγοράς παραμένει ζωντανό, κανένας…