Δευτέρα, 13 Δεκεμβρίου 2010

Εβδομάδα εργασιακών

Πώς γίνεται όμως πάντα να βάλλονται οι εργαζόμενοι; Αυτοί αποτελούν μόνιμα τη μήτρα του κακού. Βέβαια, εδώ πλέον αντί να θέλει δουλειά πολλή για να γυρίσει ο ήλιος, θέλει λεφτά πολλά, όσοι προσφέρουν την εργασία λοιπόν δεν είναι να τυγχάνουν τόσου σεβασμού, όσου όσοι προσφέρουν λεφτά!
Οι εργαζόμενοι λοιπόν βάλλονται από παντού. Ενώ οι επιχειρηματίες είναι οι αθώες περιστερές που πλήττονται συνέχεια από τους εργαζόμενους. Το γεγονός πως οι επιχειρηματίες είναι «οι κρατικοδίαιτοι» που απομυζούν επιδοτήσεις, που δεν κάνουν ούτε ένα αναπτυξιακό ή ερευνητικό έργο για λογαριασμό τους, αλλά η μόνη έννοια τους είναι πώς να πάρουν νέες επιδοτήσεις, να συμπιέσουν τους μισθούς και να αυξήσουν την εργασία των εργαζομένων απλά δεν τυγχάνει να είναι πρόβλημα. «Έτσι είναι τα πράγματα». Θεωρείται φυσιολογικό, εξ ου και το θράσος που περισσεύει μεταξύ των αλητών του συνδικαλιστικού φορέα τους. Ε ναι, ο ΣΕΒ συνδικαλιστικός φορέας είναι που λυμαίνεται και αυτός το ελληνικό κράτος με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο κατηγορεί τους υπόλοιπους συνδικαλιστές. Ψιλά γράμματα.
Κι έτσι, τη νύφη για μια φορά θα την πληρώσουν οι εργαζόμενοι. Εύκολα θύματα πλέον. Δεμένοι στα δάνεια και την καλοζωία δεν σφίγγουν το ζωνάρι για να διεκδικήσουν δικαιοσύνη. Υπόκεινται στους εκβιασμούς των επιχειρηματιών, και εξαναγκάζονται να το σφίγγουν σιγά σιγά και εκ των υστέρων για να μην χάσουν τα ψίχουλα που περισσεύουν. Ξέχασαν πλέον πως γίνονται οι διεκδικήσεις. «Εκπολιτίστηκαν» από την καλοπέραση. Οι επιχειρηματίες, ηθικοί αυτουργοί της κατάντια της Ελλάδας, θα παραμείνουν για μια ακόμα φορά στο απυρόβλητο, υποκρινόμενοι επιτυχώς τα θύματα των υπαλλήλων, δημόσιων και ιδιωτικών.