Τρίτη, 5 Απριλίου 2011

Fahrenheit 451

Δυσφορία ή/και κατακραυγή. Για τις ταραχές στο Αφγανιστάν. Το κάψιμο του κορανίου δεν δικαιολογεί διαμαρτυρίες και δολοφονίες! Αυτά είναι τα πιστεύω της πολιτισμένης δύσης που ξεχνά συστηματικά πως βιβλία έκαιγε ο Χίτλερ. Αλλά γιατί να μην το ξεχάσει; Εδώ τα ίδια της τα τέκνα τα καίνε στο τέλος της σχολικής χρονιάς και κανένας γονιός δεν ασχολήθηκε να τα διαπαιδαγωγήσει σε μη-Χιτλερικές νοοτροπίες. Αυτή άλλωστε είναι «η δύση». «Φιλελεύθερη» μέχρι ασυδοσίας. Μέχρι βαρβαρισμού στην πράξη. Τελικά ο πολιτισμός είναι μια μάλλον σχετική έννοια.
Άλλωστε η πολιτιστική κατάρρευση είναι εμφανής. Ξεκινάει από το «χρηματιστήριο αξιών»
Δυσφορία και κατακραυγή και για τους ιάπωνες. Για το ραδιενεργό νερό που απελευθερώνουν στη θάλασσα. Αλλά τί να το κάνουν; Το να το πιούν οι μέτοχοι και η κυβέρνησή της, μαζί με όλους όσους ασπάζονται «τα καλά» της ηλεκτροπαραγωγής, στην υγειά της πυρηνικής ενέργειας, μάλλον δεν έχει περάσει από το μυαλό τους. Προτιμούν να μοιραστεί όλη η ανθρωπότητα «τα καλά του ηλεκτρισμού από πυρηνικά». Ακόμα και όσοι δεν θέλουν να τσουγκρίσουν ποτήρια με τους θιασώτες τους…
Δυσφορία, γιατί αυτός ο κόσμος έχει χάσει κάθε όριο, κάθε μέτρο, κάθε έλεγχο…