Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2011

Ταμ τι-τι ταμ ταμ, ταμ-ταμ…

Τις τελευταίες μέρες συνεχώς έρχεται στο μυαλό ο «Έρικ ο βίκινγκ». Πώς να μην έρθει άλλωστε, αφού η επιτροπή ατομικής ενέργειας όλο και περισσότερο ομοιάζει με τον βασιλιά Αρνούλφ της χαμένης Χάι-Μπραζίλ, με το μαγικό ύφασμα που «τα κάνει αόρατα»! Αυτή ακριβώς η σκέψη ήρθε ταυτόχρονα με την πρόταση να καλυφθούν οι πυρηνικοί αντιδραστήρες με ένα «απορροφητικό πανί»! Στη συνέχεια ίσως θα προτείνουν να τραγουδήσουμε όλοι μαζί οι κάτοικοι της γης το «ταμ τι-τι-τι ταμ, ταμ-ταμ, ταμ-ταμ» και ως δια μαγείας η ραδιενέργεια θα εξαφανιστεί από τον κόσμο μας!
Μόνο που τελικά, το τραγούδι δεν έσωσε την Χάι-Μπραζίλ από το κρίμα του ανθρώπου, αλλά ούτε και «το πανί που τα κάνει αόρατα» δούλεψε σε κανέναν άλλον πέραν των αφελών και των θρησκόληπτων…
Ε, και σήμερα ο κόσμος μαστίζεται από πολλή αφέλεια, αλλά και δύο θρησκοληψίες: αυτή της τεχνολογίας και αυτή της οικονομολογίας!
Η ταινία παρεμπιπτόντως είναι πολύ ευχάριστη, αλλά μάλλον δύσπεπτη για το σήμερα, μιας και χρησιμοποιεί το χιούμορ και την τεχνοτροπία μιας άλλης εποχής.