Δευτέρα, 28 Μαρτίου 2011

Η «ώρα γης» και άλλα παραμύθια!

Σάββατο βράδυ για μια ακόμα φορά ο κόσμος συντονισμένα «προσπάθησε» να σώσει τη γη. Για μια ώρα! Φυσικά αυτό στάθηκε αφορμή για διοργάνωση εκδηλώσεων. Τα φώτα σβήσανε, η μπάντα παιάνισε, μέσα από τις μικροφωνικές εγκαταστάσεις, πυρσοί άναψαν για να δημιουργηθεί ωραία ατμόσφαιρα, κόσμος κατέβηκε από τα γύρω χωριά για να παρακολουθήσει το σόου και ο τζίρος των καταστημάτων αυξήθηκε για αυτή τη μέρα. Η τοπική αυτοδιοίκηση πήρε την κατάσταση στα χέρια της και βοήθησε στη σωτηρία της γης αυξάνοντας με άλλους τρόπους την κατανάλωση ενέργειας και βοηθώντας τα μαγαζιά να λάβουν μέρος χωρίς να… χάσουν το τζίρο τους! Ο ορίζοντας πάλι αποτελεί την ατράνταχτη απόδειξη πως κανείς δεν ενδιαφέρεται πραγματικά να σώσει τον πλανήτη!
Έτσι αντιλαμβάνεται λοιπόν η πολιτεία την σωτηρία της γης και γι’ αυτό η γη δεν θα σωθεί από τέτοιες δράσεις. Διότι η δράση της μονάδας είναι αναγκαία αλλά όχι ικανή συνθήκη να φέρει αλλαγές. Αν η πολιτεία ήθελε πραγματικά να λάβει ενεργό μέρος θα χάρασε πολιτικές ελάττωσης της ενεργειακής κατανάλωσης. Θα έσβηνε καθημερινά όλες τις λάμπες των πόλεων, εκτός από μικρές λάμπες χαμηλής ισχύος και φωτεινότητας, μία ανά τετράγωνο ας πούμε, ελαττώνοντας τη φωτορύπανση του πλανήτη. Θα «αποψίλωνε» όλες τις φωτεινές επιγραφές και τις επιγραφές «νέον», που αν μη τι άλλο κακόγουστες είναι, και θα χάρασσε μια πορεία χωρίς φωτεινές επιγραφές και κατάφωτες βιτρίνες. Το απλό φως του μαγαζιού με έναν κατάλογο θα αρκούσε. Θα δημιουργούσε ένα σχολείο ανά γειτονιά για να διαπαιδαγωγήσει τους μαθητές να πηγαίνουν καθημερινά με τα πόδια για όσες δουλειές τους μπορούν να γίνουν στη γειτονιά τους και έτσι να ελαττωθεί η χρήση των αυτοκινήτων. Ακόμα ακόμα, θα κατέβαζε τους κεντρικούς διακόπτες σε κάθε υπηρεσία ή χώρο εργασίας μετά τις επτά το βράδυ για να εξασφαλίσει τον εκμηδενισμό της κατανάλωσης, μια απλή πολιτική εγκατάστασης ενός αυτοματισμού αρκούσε· στην τελική ας δουλέψουν όλοι μέχρι εκείνη την ώρα και μετά υπερωρίες δεν χρειάζονται!
Αλλά αυτές είναι πολιτικές αποφάσεις και αυτή θα ήταν μια πολιτική σεβασμού προς τη γη και προς τον άνθρωπο. Επειδή όμως το μόνο που σεβόμαστε είναι η τσέπη μας και η πίστη στην ασυδοσία, αντί των πολιτικών αποφάσεων υιοθετούμε σόου απενοχοποίησης της συνείδησης μας. Έτσι, για να λέμε πως κάτι κάναμε για αυτόν τον πλανήτη και τώρα μπορούμε να γυρίσουμε πλευρό και να συνεχίσουμε την ζωούλα μας.
Ο καθένας μας οφείλει να συμπεριφέρεται σωστά, αλλιώς χαΐρι δεν θα δούμε, αλλά το χαΐρι έρχεται μόνο μέσα από διαρκείς, συλλογικές πολιτικές και όχι επειδή ο καθένας μας αποφάσισε να συμμετάσχει ή όχι στην «ώρα γης», ή στα άλλα καθημερινά παραμύθια.
Ανακοινώθηκε πως το έλλειμμα θα μειωθεί στο 3% το 2014.
Η κυβέρνηση ενημερώθηκε πως η πρωταπριλιά είναι την Παρασκευή;