Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Αναζητήσεις

«Ψάχνετε κάτι;»
«Ναι, τη γυναίκα μου!»
Και άντε, να το πεις αυτό στην πωλήτρια ενός εμπορικού με ρούχα – και δη γυναικεία – θα προκαλέσει ένα μειδίαμα στα χείλη (της), ενώ θα σκέφτεται «τί τραβάει ο δυστυχής». Θα φέρει επίσης και μια δόση «λαμπερής πονηράδας» στα μάτια, αφού στην αναζήτηση μπορεί και να πετύχεις διάφορες γυναίκες να ψάχνουν για ρούχα και να τα δοκιμάζουν μπροστά στους καθρέφτες, αναδίνοντας όλη τη θηλυκότητα παύλα σκέρτσο παύλα νάζι παύλα  προκλητικότητά τους!
Όταν όμως το λες σε πωλητή μεγάλου πολυκαταστήματος υπολογιστών παύλα ειδών υψηλής τεχνολογίας (όλοι, όλα πια…) είναι λογικό να λαμβάνεις ως απόκριση ένα βλέμμα έκπληκτης απορίας, ενώ σκέφτεται «μα αυτό ανάποδα δε συμβαίνει συνήθως;»
Και να πεις ότι η γυναίκα σου είναι κάποιο κομπιούτερ φρικ… Μάλλον σε κομπιούτερ αντιφρίκ προσομοιάζει, μιας και η σχέση της με υπολογιστές (ή γενικά την σήμερα επονομαζόμενη υψηλή τεχνολογία – κολ μι γκάτζετ μάνια) είναι από υποτυπώδης έως και ανύπαρκτη. Λογικό λοιπόν η φράση αυτή να προκαλέσει έκπληξη ακόμα και σε εσένα τον ίδιο!
Η ουσία είναι πως η απολεσθείσα γυνή ανεβρέθη μετά από αρκετή αναζήτηση στο τμήμα με τα τετράδια (υψηλής πάντα τεχνολογίας), όπου επιδιδόταν στην αναζήτηση ενός τεφτερίου μεγάλου, αλλά μικρού και σουλουπωμένου, σκληρού για να μη χαλάει, αλλά και όμορφου – κάτι σαν δωράκι ένα πράγμα, χριστουγεννιάτικο κατά προτίμηση – για να καταγράφει συνταγές μαγειρικής, οπότε θα έπρεπε να είναι εύχρηστο και μικροσκοπικό για να χωράει σε κάθε δυνατό ντουλάπι και απομεινάρι πάγκου, αλλά και αρκετά μεγάλο για να χωρέσει όλη τη σοφία της κουζίνας!
Το αποτέλεσμα είναι φυσικά να μην μας αρέσει τίποτε, οπότε και να φύγουμε άπραγοι…
Και εις άλλα με υγεία…