Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2008

Ένδον 7/?

Επτά ημέρες συνεχώς μέσα σε τέσσερεις τοίχους. Καιρός ν’ αρχίσει η ψυχική υποτροπή. Καλά που είχαμε που και που παρέα (για πίτσες – πεπερόνι λάβερς με έξτρα πεπερόνι και εχχχ βάλτε και λίγο πεπερόνι να μας βρίσκεται – όχι για λαπά όπως διαδίδει ψευδώς ο Σωτήρης…). Πολύ πίτσα πάντως ρε παιδί μου. Ας πάρουμε και κανα καλτσόνε γι’ αλλαγή (πεπερόνι βάζουν στο καλτσόνε, δε βάζουν;)
Τα φυντάνια προφανώς την έχουν αράξει σαν τα σαλιγκάρια σήμερα που έβγαλε ήλιο και πίνουν καφέ προσπαθώντας να λύσουν το μυστήριο των νερών που πάνε πάνω κάτω (λέμε τώρα). Πρωινό τηλεφώνημα, τσεκάρισμα διδάσκοντος, μέρα για εκδρομή.
Πέρας συγγραφής. Και οι δύο προτάσεις έτοιμες και στην ώρα τους. Για την ακρίβεια έχουμε 2 μέρες ακόμα ν' ανοίγουμε σαμπάνιες μέχρι την κατάθεση. Αναρωτιέμαι βέβαια γιατί όλος αυτός ο χαμός. Αφού αν δεν έχεις μπάρμπα στις Βρυξέλες (τώρα με την ΕΕ η Κορώνη έχει γίνει μπανάλ τόπος) και ξάδερφο μεγαλομέτοχο πολυεθνικής, ανάθεση έργου δε σταυρώνεις από τη μαμά Ευρώπη. Για να μη σχολιάσουμε το γεγονός πως ασχολούμεθα με ζητιανιά αντί για ανάπτυξη, o tempora o mores. (Προσπαθώ να εντοπίσω πότε η επιστήμη εκφυλίστηκε σε μάρκετινγκ και παπαρολογία, αλλά αδυνατώ - φαινόμενο των καιρών δίχως άλλο, θα περάσει, ελπίζω...)
Κάθε φορά που το μυαλό περνάει απ’ αυτό το μονοπάτι, κοντοστέκεται και αναπολεί την επιστολή της διεύθυνσης ενέργειας. Έχετε τόσο ολοκληρωμένο και καλοστημένο πρόγραμμα διάχυσης γνώσης που δεν πιστεύουμε ότι θα το υλοποιήσετε. Βαθμολογία τρία στα πέντε (α αξίζει τουλάχιστον τα τρία σας ε;). Μα γιατί δεν κάνετε κλιμάκωση και των τριών τεχνολογιών, αλλά επιλέγετε, μετά από περαματική μελέτη, μόνο την καλύτερη να κλιμακώσετε; Βαθμολογία τρία στα πέντε. Ανόητε και άχρηστε τύπε που δε κάνεις άσκοπα πράματα…
Αυτό που με στενοχώρησε πάντως χθες είναι που δεν μπόρεσα να πάω με τον πατέρα μου τη βόλτα στο πολυτεχνείο. Να θυμηθεί εκείνη την ημέρα και ν' αφήσουμε και κανά λουλουδάκι, φόρο τιμής του αίματος...
Και επειδή είμαστε για γέλια (γενικότερα, ειδικότερα και οικονομικότερα) αλλά και επειδή η μέση μας χρειάζεται περπάτημα, καιρός να εκμεταλλευτούμε τη μη-βροχή και τις ημέρες σαμπάνιας και να βολτάρουμε λίγο στο βουνό. Όχι τίποτε άλλο αλλά χτες, την ώρα που τελείωσε ο προϋπολογισμός και είπα να βγω να πάρω λίγο αέρα, άρχισε να βρέχει τουλούμια.

[Ορθοπεδική ζώνη απαραίτητη]