Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

Αδιάβαστος Γιωργάκη, αδιάβαστος

Γιατί φούσκωσες τ’ αυτιά του κόσμου περί πράσινης ανάπτυξης, αλλά μάλλον δεν έχεις καταλάβει πως η αειφορία, στα συνέδρια της οποίας συμμετέχεις παρεμπιπτόντως, στηρίζεται σε τρείς πυλώνες, τον περιβαλλοντικό, τον κοινωνικό και τον οικονομικό. Και Γιωργάκη μου, η αειφορία προϋποθέτει την δραστηριοποίηση στο σημείο τομής των τριών πυλώνων ώστε να ικανοποιούνται οι παράγοντες βιωσιμότητας και των τριών.
Οπότε Γιωργάκη μου, δεν μπορείς να αίρεις την αναγκαιότητα αδειοδοτήσεων μονάδων και μάλιστα να ακυρώνεις την απαίτηση για περιβαλλοντικές μελέτες. Τουναντίον Γιωργάκη μου θα έπρεπε να ζητήσεις να γίνονται και κοινωνικές μελέτες και μόνο όταν και οι τρείς παράμετροι, διότι οικονομικές πάντα γίνονται, δε το συζητάμε, όταν λοιπόν και οι τρείς παράμετροι είναι μέσα στα όρια βιωσιμότητα, τότε και μόνο τότε να δίδεται άδεια. Αν Γιωργάκη μου οι υπηρεσίες αδειοδότησης κωλυσιεργούν, να τις κάνεις πιο αποτελεσματικές, γι’ αυτό εξελέγης, όχι για να αυξήσεις το επίπεδο άναρχης δραστηριοποίησης στην Ελλάδα, σύμφωνα με τις επιταγές της αγοράς αλλά αντίθετα από τις επιταγές της αειφορίας. Γιατί Γιωργάκη μου είναι γνωστό, κι ας κρυβόμαστε πίσω απ’ το δάχτυλό μας, πως η αναρχία της αγοράς και η ανυπαρξία περιορισμού της σε βιώσιμα σχήματα είναι που δημιούργησε την φούσκα της κρίσης.
Αλήθεια βρε Γιωργάκη μου, μια χαρά το σκέφτηκες πως αν υπάρχουν λιγότεροι συνταξιούχοι, η φούσκα του ασφαλιστικού θα αργήσει περισσότερο να σκάσει. Αλλά βρε ‘συ, πάλι ξέχασες την κοινωνική παράμετρο; Ξεχνάς ότι αν αυξήσεις τα όρια συνταξιοδότησης, αυξάνεις στην ουσία και την νεανική ανεργία; Γιατί βρε Γιωργάκη μου είναι σίγουρο ότι τα επιτελεία σου το ξέρουν πως αυτή θα είναι η παρενέργεια του «μέτρου», αλλά μπροστά στο να ικανοποιήσουν άμεσα έναν οικονομικό παράγοντα, αδιαφορούν για το αν το μέτρο συντελεί στην αειφορία του ασφαλιστικού, ή απλά μεταφέρει την έκρηξη της φούσκας του σε μελλοντικούς χρόνους. Άσε που θα είναι και χειρότερη τότε. Γιατί βρε Γιώργο μου, συνέχεια ξεχνάς να ικανοποιήσεις τον κοινωνικό παράγοντα; Μήπως την θεωρία της αειφορίας την διάβασες διαγώνια και δειγματοληπτικά πριν ξεκινήσεις την εφαρμογή του πειραματικού;
Και κάτι ακόμα βρε καρντάση, για να μην κοροϊδευόμαστε. Για να ζήσει και να αναπτυχθεί η ανθρωπότητα σήμερα, απαιτείται λιγότερη εργασιακή προσφορά απ’ τον καθένα μας. Καί η τεχνολογία καλπάζει, αλλά καί εμείς γίναμε πολλοί, οπότε οι δουλειές γίνονται με λιγότερο κόπο. Αν θες λοιπόν Γιωργάκη μου να διορθώσεις το σύστημα, προώθησε πολιτικές που θα μοιράζουν τις δουλειές, όχι μόνο τον πλούτο (που δεν τον μοιράζεις τελικά, θα σου πω και γι’ αυτό), γιατί δεν χρειάζεται πια να δουλεύει ο άνθρωπος τόσο πολύ. Έτσι και την ανεργία θα ελαττώσεις, αλλά και το άνοιγμα της ψαλίδας μεταξύ των κοινωνικών στρωμάτων θα μικρύνεις. Κάνε βρε και καμιά κοινωνική ανάλυση, χρήμα, χρήμα, χρήμα, χρήμα, δεν βαρέθηκες να ασχολείσαι μόνο με τα χρηματοοικονομικά και να αδιαφορείς για τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά; Μου λογίζεσαι και πράσινος τρομάρα σου.
Και κάτι τελευταίο να λάβεις σοβαρά υπ’ όψη σου Γιώργο μου, Θα βρεις πολλούς Έλληνες να ζουν σε βίλες και να δηλώνουν πενιχρά εισοδήματα, αλλά θα λένε αλήθεια, γιατί αν θυμάσαι, «ξεχνάτε» συστηματικά να φορολογείτε τα εταιρικά κέρδη. Και όλο για μέτρα ακούει ο κοσμάκης, και μάλιστα του γίνεται πλύση εγκεφάλου για την αναγκαιότητά τους, αλλά το ότι οι εταιρίες, ανώνυμες κι επώνυμες δεν φορολογούνται, δεν το ακούει, κι έτσι δεν ακούει και πως θα φορολογηθούν. Αν δεν τις φορολογήσεις λοιπόν και αυτές ρε Γιώργο, πάλι οι ίδιοι που πλήρωναν θα πληρώσουν, μην κοροϊδεύεις τον κόσμο με λόγια όμορφα αλλά ασύμφωνα με τις πράξεις σου.
Αδιάβαστος Γιώργο μου, αδιάβαστος, αλλά με τέτοιους κηδεμόνες που έχεις εκεί πέρα στις Βρυξέλες και στη μακρινή δύση λογικό είναι να διαβάζεις μόνο μικρά αποσπάσματα. Βλέπεις, η αειφορία προϋποθέτει την απουσία εκρηκτικών φουσκών από το σύστημα, ενώ τουναντίον ο καπιταλισμός ζει και εξαπλώνεται μέσα από αυτές. Γι’ αυτό και ο τελευταίος είναι μη βιώσιμος στο σύνολο της κοινωνίας. Και γι’ αυτό και η αειφορία δε συνάδει με αυτόν.
Α και να θυμάσαι Γιώργο μου ότι όσο «όμορφες» και αν είναι οι «φιλελεύθερες» θεωρίες του, ο πεινασμένος άνθρωπος, ή ο άνθρωπος που αισθάνεται αδικημένος από το φαγοπότι που γίνεται πλάι του, είναι επικίνδυνος άνθρωπος.
Τούτη η χώρα τελικά μαστίζεται από άναρχη δόμηση, άναρχη δραστηριοποίηση, άναρχη επιχειρηματικότητα, ενώ είναι γεμάτη από πολέμιους της αναρχίας…