Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2010

Εξωσχολικές αναζητήσεις…

«Έλα τώρα, κανείς δεν ζήτησε να γράψεις δοκίμιο, δυο γραμμές όμως σίγουρα μπορείς να γράψεις για το Γαλιλαίο, τον Κοπέρνικο και το ηλιοκεντρικό πλανητικό σύστημα, όλοι μπορούν και χωρίς να έχουν διαβάσει το δεκασέλιδο!»
«Εσείς μπορεί, μπορεί να σας αρέσουν τα εξωσχολικά, εγώ όχι»
(Εξωσχολικά;)

Προφανώς η λειτουργία του εκπαιδευτικού συστήματος έχει αλλάξει και πλέον δεν διαθέτουμε πανεπιστήμια, αλλά μόνο επαγγελματικές σχολές. Και σε επαγγελματικό επίπεδο μπορεί να βγαίνουν και τζιμάνια και ας μην γνωρίζουν επιγραμματικά περί ηλιοκεντρικού συστήματος, αλλά επιστήμονας δεν νοείται αν δεν γνωρίζει πέντε πράγματα που αποκαλύπτουν τους μηχανισμούς με τους οποίους η επιστήμη έφτασε στη σύγχρονη εποχή. Ούτε νοείται επιστήμονας που δεν μπορεί να αποδώσει εύσημα στους ανθρώπους σταθμούς της επιστημονικής ιστορίας. Ο επιστήμονας είναι άλλωστε πνευματικός άνθρωπος και το πνεύμα αναπτύσσεται σφαιρικά, όχι μονόπλευρα.
Αλλά τα πράγματα είναι μάλλον πολύ χειρότερα. Πως το είχε πει ο βουλευτής, που είχε διατελέσει και δεξί χέρι υπουργού παιδείας; «Είναι απαράδεκτο να χρειάζεται κάποιος πενήντα έξι μαθήματα για να πάρει πτυχίο, δεκαοκτώ αρκούν, τα βασικά εργαλεία της επιστήμης του!». Της επιστήμης Του; Μα η επιστήμη είναι ενιαία και ο επιστήμονας πρέπει να είναι σφαιρικός για να μπορεί να κρίνει! Πληρωμένη η απάντηση από έναν οικονομολόγο της αγγλικής σχολής: «Αυτά είναι θεωρίες του αποτυχημένου γαλλικού μοντέλου παιδείας». Αλλά τί να περιμένει κανείς από άνθρωπο που γνωρίζει μόνο μαθηματικά και έχει την αίσθηση πως η ζωή είναι εξισώσεις και αριθμοί; Και ο θάνατος απλά ένα ποσοστό επί του συνόλου; Στη δουλειά του είναι καλός, δυστυχώς όμως είναι και πολιτικός… Και δυστυχώς, σήμερα τον κόσμο αυτό τον κυβερνούν οικονομολόγοι. Με τα ολέθρια αποτελέσματα που όλοι γνωρίζουν…
Και τώρα τί; Επειδή δημιουργήθηκαν τόσες θέσεις στις επαγγελματικές πλέον σχολές πρέπει να καλυφθούν; Δηλαδή αν κάποιος γράφει κάτω από δέκα, που σημαίνει πως δεν κατέχει καν τα εργαλεία που χρειάζονται για να ασχοληθεί με την επιστήμη, θα εισέρχεται πάλι στα ανώτατα ιδρύματα; Ε μα ναι, αφού επαγγελματικές σχολές είναι, όχι πανεπιστήμια!
Αλήθεια, από Δευτέρα αίρεται για μια ακόμη φορά η πρόσβαση των ελληνικών ιδρυμάτων (εσκεμμένη αποφυγή χρήσης του όρου «πανεπιστήμια») στις βιβλιοθήκες; Φήμη ή γεγονός; Η Δευτέρα δεν είναι μακριά πάντως. Άλλωστε όλοι οι έλληνες πρέπει να σφίξουν το ζωνάρι. Λιγότερη τροφή σε σώμα και πνεύμα. Ελαττώνονται τα δημόσια έξοδα έτσι! Όπως και με το να μην προσλαμβάνεται κόσμος στα νοσοκομεία και να υπολειτουργούν μονάδες αναγκαίες για το κοινό – τα ιδιωτικά τέτοιες επενδύσεις ποτέ, δεν είναι οικονομικά συμφέρον για να σωθούν καμιά πενηνταριά μόνο (;;;!!!) παιδιά!
Κάποτε η υφήλιος θα αλλάξει (αν προφτάσει) και θα ξεφύγει από το στενό παρωπιδικό οικονομικό μοντέλο διαχείρισης. Τα πρώτα δειλά βήματα για την συνεκτίμηση περιβαλλοντικών και κοινωνικών μεταβλητών στα διαχειριστικά σχήματα ήδη γίνονται, και τα πάντα ρέουν, μεταβάλλονται, αλλά σήμερα; Σήμερα δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα, σε αυτή θα ζήσει ο σημερινός άνθρωπος του αρέσει δεν του αρέσει. Αυτά τα νέα από το μέτωπο της «ελευθερίας επιλογών»…