Παρασκευή, 5 Φεβρουαρίου 2010

Τσικνίσματος παρελκόμενα

Όχι, «με τον κουραμπιέ» δεν τσικνίσαμε, όπως έλεγε η (για μια ακόμα φορά χάλια) διαφήμιση γνωστής αλυσίδας «σουπερμάρκετ» παιδικής χαράς, αλλά μελομακάρονα έχουν μείνει ακόμα… δύο… ένα, μόλις εξαφανίστηκε «μυστηριωδώς» το δεύτερο! Οι κουραμπιέδες έχουν το κακό συνήθειο να εξαφανίζονται γρήγορα… δυστυχώς… :/
Τώρα και τσίκνισμα δεν το λες… μιας και το χοιρινό ήταν με καυτερή σάλτσα, το άλλο χοιρινό ήταν με μανιτάρια και δάφνη, το λουκάνικο ίσως έφερνε λίγο από τσίκνα, αλλά χανόταν δίπλα στη βραστή πατάτα και τα ψητά λαχανικά. Τουλάχιστον το ντέφι και το μπουζούκι δώσαν εύθυμη νότα στο δήθεν τσίκνισμα, η οποία επίσης χανόταν μέσα στα ποτήρια του κόκκινου κρασιού. Πολύ κρασί αδερφάκι Νώντα…
Μ’ αυτά και μ’ αυτά, κι αφού η ομήγυρης επιδόθηκε σε τσιφτετέλια και ζεμπεκιές, έφυγε η τσικνοπέμπτη και μείναν τα μελομακάρονα. Ε αύριο-μεθαύριο τελειώνουν κι αυτά, γιατί αν υποψιαστώ πως θα πετάξει κι ο χαρταετός με μελομακάρονο για καύσιμο, θα πεθάνω στρατηγέ μου……
Άλλωστε έρχεται και η σαρακοστή σιγά-σιγά… Διαρκείας απ’ ότι φαίνεται κατά τις εξαγγελίες του πρωθυπουργού μας. Ναι καλά, σιγά και μην κρατήσουμε νηστεία επειδή έτσι έχει κάτσει στο κεφάλι των υποτιθέμενων «πεφωτισμένων» που κρατούν τα παγκόσμια ηνία. Αλλά τα μελομακάρονα πρέπει να τελειώσουν, να μην δείχνουμε και εντελώς εγκάθετοι, να δείξουμε και λίγο μέτρο!
Άντε-άντε και για το χαρταετό εφέτο θα φέρουμε μπαμπού από την κάτω Αίγυπτο!