Τετάρτη, 9 Φεβρουαρίου 2011

Κύριε ελέησον

Εξομολογήσεις κανιβάλων, τώρα και σε ψηφιακή μορφή. Όχι τίποτε άλλο, αλλά να, άμα το κάνεις το αμάρτημα να το πεις μια ώρ’ αρχύτερα, να ξεμπλέκεις. Διότι: αμαρτία εξομολογημένη δεν είναι αμαρτία! Η τεχνολογία έχει μπει για τα καλά πλέον στην υπηρεσία του ανθρώπου!
Εδώ που τα λέμε, ο άνθρωπος περιμένει την ημέρα που η τεχνολογία θα του έχει λύσει όλα τα προβλήματα και αυτός δεν θα χρειάζεται καν να σκέφτεται! Καθημερινά το βλέπει κανείς μέσα στο φυντανοτροφείο, και όχι μόνο. Από αναβάθμιση ο άνθρωπος αρχίζει τελικά να περνάει στην υποβάθμιση. Νέος στόχος, το «τιποτένιο επίπεδο».
Φοβερά πεσιμιστική διάθεση, αλλά όταν αντιλαμβάνεται κανείς πως μιλάει με καμιά διακοσαριά παιδιά, τα οποία δεν είχαν καν την διάθεση/περιέργεια/ανησυχία να διαβάσουν ένα από τα βιβλία που τους δόθηκαν δωρεάν για να «αναβαθμιστούν» - το να περάσουν να παρακολουθήσουν μια διάλεξη ανήκει στην ονειρική πραγματικότητα - τότε μόνο πεσιμισμός μπορεί να δημιουργείται. Ποιος είναι άραγε ο στόχος τους, ως άνθρωποι, σε τελευταία ανάλυση; Να ρωτάνε έναν υπολογιστή, να τους απαντάει αυτός και μετά να κοιμούνται ήσυχοι πως το μέλλον τους είναι εξασφαλισμένο;
Δύσκολα τα πράγματα για το μέλλον, ένα μέλλον στο οποίο θα εξουσιάζουν αυτά και θα γερνάμε εμείς. Δύσκολα τα πράγματα γιατί οι υπολογιστές είναι το πιο χαζό κατασκεύασμα που υπάρχει και αν η ανθρωπότητα γίνει χαζότερο αυτών, τότε…
Στην πρωινή διαδρομή, δίπλα στη θάλασσα, οι γλάροι απολάμβαναν τον καλοκαιρινό σχεδόν ήλιο παίρνοντας ήρεμα και ατάραχα το μπάνιο τους μέσα στο κρύο νερό. Τουλάχιστον αυτοί δεν ενδιαφέρονται καν να ρωτήσουν τον υπολογιστή. Αυτοί απλά θα κυνηγήσουν την τροφή τους και θα περάσει η μέρα.
Στο αναμεταξύ, νέοι νόμοι ρυθμίζουν τις σχέσεις των ανθρώπων. Προφανώς, κάποιους εξυπηρετούν, κάποιους όχι. Το θέμα είναι και ποιους στόχους υπηρετούν! Άλλωστε υπάρχουν πολλοί νόμοι, ο νόμος της βαρύτητας ας πούμε, που ρυθμίζει αμείλικτα τις σχέσεις μας, αλλά και ο νόμος της αγοράς που ορίστηκε αλλιώς, αλλά και αυτός ρυθμίζει αμείλικτα τις σχέσεις μας. Υπάρχει βέβαια και ο νόμος της ζούγκλας. Ένας νόμος που μάλλον αποτέλεσε την έμπνευση όσων δημιούργησαν τον νόμο της αγοράς.
Νέοι νόμοι, καταργούν τους παλιούς, τους μεταρρυθμίζουν ώστε να ομοιάζουν περισσότερο με τους νόμους τις αγοράς και να τους εξυπηρετούν. Αυτό όμως που δεν καταφέρνουν είναι να διορθώσουν την ανοργανωσιά της κοινωνίας. Διότι και με τους παλιούς και με τους καινούργιους πάλι ψάχνεσαι να βρεις σε ποιόν να απευθυνθείς και πως θα ρυθμιστεί η σχέση σου με αυτόν. Είναι και αυτές οι υπουργικές αποφάσεις θα πεις, που θα βοηθήσουν μεταγενέστερα στην διευθέτηση, ας διευθετηθεί τώρα η ανάγκη για μεγαλύτερη προσέγγιση στους νόμους της ζούγκλας! Ω συγνώμη, της αγοράς· άλλο η πηγή έμπνευσης και άλλο το δημιούργημα…
Από σήμερα πάντως οι κανίβαλοι θα εξομολογούνται πιο εύκολα. Να τα καλά της αγοράς ως εξουσία! Τα πάντα εν ευκολία ποιεί!