Παρασκευή, 16 Μαρτίου 2007

Ενεργειακές πολιτικές

Η δική μας γενιά υπήρξε «κάπως απρόσεκτη» απέναντι στον πλανήτη. Το κακό είναι ότι παραμένει «απρόσεκτη», δέσμια της ενεργειακής πολιτικής που μεγιστοποιεί τα οικονομικά κέρδη ορισμένων και συγκεκριμένων, καταναλώνοντας την υγεία των ανθρώπων και φαλκιδεύοντας το μέλλον της ανθρωπότητας. Και απέναντι σ’ αυτή την πραγματικότητα, ουδείς, πλέον, μπορεί να στέκεται απαθής. Ο κίνδυνος που συνιστά η κλιματική αλλαγή για τον πλανήτη ισοδυναμεί, το λιγότερο, με τις συνέπειες ενός παγκοσμίου πολέμου.

Αυτά τα λόγια διάλεξε να απευθύνει ο Μπαν Γκι-Μουν (ΓΓ. ΟΗΕ) σε 600 φοιτητές στην διάρκεια συνεδρίου στα Ηνωμένα έθνη, προσθέτωντας πως οι κλιματολογικές αλλαγές μπορούν να καταστούν αιτία πολέμου και συγκρούσεων στο μέλλον. Οι δηλώσεις αυτές υπογραμμίζουν το μέγεθος του προβλήματος που η παγκόσμια επιστημονική κοινότητα επισημαίνει εδώ και αρκετά χρόνια δίχως να εισακούγεται.
Η προταθείσα δέσμη μέτρων της ΕΕ στοχεύει στην δημιουργία «εσωτερικής αγοράς ενέργειας» απεξαρτημένης από τις εισαγωγές και τις μεταφορές, επιδιώκοντας ταυτόχρονα την αειφορία και την ασφάλεια. Επιπλέον στοχεύει στην επιτάχυνση της μετάβασης σε μορφές ενέργειας με χαμηλές εκπομπές άνθρακα. Κύρια επιδίωξη η ταχύτατη διείσδυση των βιοκαυσίμων για όσες εφαρμογές αδυνατούν να απεξαρτηθούν άμεσα από τις εκπομπές άνθρακα. Τέλος στοχεύει στην «αύξηση της ενεργειακής απόδοσης» με αρχικό στόχο την εξοικονόμηση της συνολικής κατανάλωσης πρωτογενούς ενέργειας.
Στην Ελλάδα των «μεταρρυθμίσεων» του 2007, η οποία τείνει να υπερβεί τις δεσμεύσεις της και να παραβιάσει νωρίτερα από το 2010 τα όρια εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, δεν υπάρχει καμία καταγραφή για χρήση βιοκαυσίμων, ενώ ήδη στην Ευρώπη το μέσο μερίδιο βιοκαυσίμων ανέρχεται στο 1%, με πρωτοπόρα την Γερμανία στο 3,75%. Ταυτόχρονα αλαλάζουμε (ποιοι;) για την κατασκευή των αγωγών φυσικού αερίου και πετρελαίου, ενάντια στους στόχους «καθαρής ενέργειας» της ΕΕ. Απομένει μόνο να αναρωτηθούμε πόσο κοντόφθαλμοι είναι οι σχεδιασμοί ενεργειακής πολιτικής της χώρας μας, ποιοι οι στόχοι της και ποια τα συμφέροντα που εξυπηρετεί πραγματικά, καθώς και αν μας ενδιαφέρει να δημιουργήσουμε σοβαρές και μακροβιώσιμες επενδύσεις στον τομέα των βιοκαυσίμων και των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, ωθώντας σε αειφορία το σύνολο των τοπικών κοινωνιών της χώρας ή αν στοχεύουμε να καρπωθούμε (ως χώρα; ως συγκεκριμένα μεμονωμένα άτομα;) κάποια, σημαντικά ομολογουμένως αλλά πρόσκαιρα, οικονομικά οφέλη, καταναλώνοντας για χάρη τους την υγεία των ανθρώπων και φαλκιδεύοντας το μέλλον της ανθρωπότητας.

[Παράξενη και ανατριχιαστική...
...η χτεσινή «σιωπή»...
...των κουκουλοφόρων]