Παρασκευή, 28 Μαΐου 2010

Φαρμαληστρική βιωσιμότητα

Άξαφνα ο κόσμος, σαν μέσα σε παροξυστική ονείρωξη, θυμήθηκε τη λέξη: «Βιωσιμότητα». Οι δημοσιογράφοι αλαλάζουν προφέροντάς την, την ώρα που οι βιομήχανοι την μετατρέπουν σε σημαία τους. Οι φαρμακευτικές εταιρίες ετοιμάζονται ν’ αποσύρουν σκευάσματα γιατί «θίχθηκε η βιωσιμότητά τους» με τα τελευταία κυβερνητικά μέτρα.
Μπράβο κελεπούρια μου. Μόνο που η βιωσιμότητα είναι «συνολική» έννοια. Και μιας και αναφερόμαστε σε αυτή: μια εταιρία οφείλει να είναι βιώσιμη στο σύνολό της, όχι σε κάθε προϊόν χωριστά. Σε συγκεκριμένα προϊόντα μπορεί να παρουσιάζει ζημιά, δη στα φαρμακευτικά, που έχουν (υποτίθεται) να κάνουν με την υψηλή αξία της υγείας, αρκεί στο σύνολό της να είναι βιώσιμη. Αν και η βιωσιμότητα υπερβαίνει ακόμα και το επίπεδο εταιρίας και είναι αναγκαία στο σύνολο του συστήματος, ανεχόμενη και την ύπαρξη ζημιογόνων επιχειρήσεων στην πραγματικότητα!
Μόνο που στην παροξυστική κερδοφρενίτιδα που έχει καταλάβει σήμερα τον homo consumeris αυτά αποτελούν ψιλά γράμματα και τις λέξεις τις «πετάμε» για να δημιουργούμε εντυπώσεις (ελληνιστή εφέ) και όχι γιατί τις κατανοούμε και τις υποστηρίζουμε.
Φυσικά, το ότι θίγεται η «βιωσιμότητα ενός προϊόντος» κινητοποίησε άμεσα την κυβέρνηση, η οποία τρέχει να διορθώσει την αδικία που έκανε σε βάρος της φαρμακευτικής βιομηχανίας, η οποία, να μην ξεχνάμε, επί σειρά ετών έκανε τρελά τσιμπούσια κατακλέβοντας τα ασφαλιστικά ταμεία, εκμεταλλευόμενη και την θέση ισχύος της, αλλά και την πολυφαρμακία στην οποία επιδίδεται ο «καταναλωτής», λέγε με ανεγκέφαλο, άνθρωπος. Το ότι θίγεται η βιωσιμότητα μέρους της κοινωνίας όμως, μόνο και μόνο για να «διορθωθεί» το λογιστικό πρόβλημα που δημιουργούν οι καταναλωτικοί φαντασιόπληκτοι της «ανάπτυξης», αλλά και το αναπτυξιακό μοντέλο της χώρας που συνοψίζεται στη φράση «πούλα θάλασσα κι αέρα, κι όσα παν κι όσα έρθουν», δεν προβλημάτισε κανέναν μπουρδολόγο της ντεμέκ σοσιαλιστικής κυβέρνησης.
Τελικά μάλλον οι λογιστάδες δεν ξέρουν από γλώσσα, πόσο μάλλον από βιωσιμότητα… Το ίδιο και οι σύγχρονοι σοσιαλιστές. Αλλά και οι δημοσιογράφοι τόσο άσχετοι είναι πια;
(Κερδοφορία θέλαν να πουν οι καημένοι, αλλά είπαν να το εξωραΐσουν λίγο!)
Στο μεταξύ, στην αντίπερα όχθη, ο συμπαθητικός νεγρούλης υποψιάζεται διαφθορά και διαπλοκή κυβερνητικών στελεχών με τις πετρελαϊκές!