Τετάρτη, 20 Σεπτεμβρίου 2006

Μπουμπουνητά

Ακόμα μια μπόρα προ των πυλών. Αναρωτιέμαι γιατί όντως ο καιρός πάντα ακολουθεί την διάθεσή μου.

Ποιές οι στατιστικές πιθανότητες μια αίθουσα 18 ατόμων να ξέρει ολόκληρη με ποιόν τρόπο λύνουμε μία άσκηση και να την λύνουν όλοι λάθος, ενώ μια αίθουσα 24 ατόμων δεν έχει ιδέα και δεν την ακουμπάει καν;

Τί πρέπει να πεις σε έναν φοιτητή που σου λέει πως, όταν τα ελάχιστα από το νόμο επιτρεπτά ml ενός κουτιού γάλακτος των 500ml είναι 490ml, αποδεκτά κουτιά είναι αυτά που έχουν λιγότερα από 490ml (!) και λύνει την άσκηση με σωστό τρόπο, αλλά καταλήγει να αποδέχεται όλα τα κουτιά γάλακτος που έχουν ποσότητα μικρότερη (!!!) από την υπολογιζόμενη μέση τιμή παρτίδας; Ειδικά όταν ξέρεις ότι το λάθος το έκανε γιατί το παράδειγμα του βιβλίου αντιμετωπίζει ακριβώς την αντίστροφη περίπτωση και εξ’ ου και η ανάποδη φορά της ανισότητας; Τι πρέπει να πεις στην περίπτωση που δεν είναι ένας ο φοιτητής αλλά 18 φοιτητές από τους 18 της πρώτης αίθουσας;

Τι πρέπει να πεις στον συνάδελφο επιτηρητή της πρώτης αίθουσας;

Γιατί πρέπει ο οποιοσδήποτε να υποβιβάσει τόσο πολύ τον εαυτό του, είτε είναι καθηγητής είτε είναι φοιτητής ή μαθητής;

Πόσο ονειρευόμαστε;

Η βροχή ξεκίνησε, τα ερωτηματικά παραμένουν. Και όσα ειπώθηκαν και άλλα που έμειναν ανείπωτα. Άλλωστε βρέχει εδώ και μέρες…

Ελπίζω εκεί στην μέση του Αιγαίου να έχει ηλιοφάνεια...