Τρίτη, 17 Οκτωβρίου 2006

Tί έγινε ρε παιδιά;

Όλοι κέρδισαν; Και η ΝΔ; Και το ΠΑΣΟΚ; Και το ΚΚΕ; Και ο ΣΥΝ; Και ο Καρατζαφέρης; Εγώ πάντως ακούω καθημερινά πλέον την ανάλυση για την έννοια της ψήφου μου. Κερδισμένη η κυβέρνηση, πήρε λέει εκ νέου λαϊκή εντολή και θα προχωρήσει τις μεταρρυθμίσεις. Να σκύψω κι άλλο; Γιατί από την ημέρα που εκλεγήκατε, οι μεταρρυθμίσεις σας μου έχουνε πηδήξει επάγγελμα και ζωή (τόσες στάσεις δεν ήξερα ότι υπάρχουν, ξεπεράσανε του kama sutra σε αριθμό). Χμμμ, ΟΚ για να μην είμαι άδικος έναν χρόνο μετά, δεν το ξεκίνησαν άμεσα (το ξεκίνησαν ταυτόχρονα με την καταβαράθρωση της αναπτυξιακής πολιτικής της χώρας και την μετατροπή της σε «οικιστική»). Κερδισμένη και η αντιπολίτευση, ρε παιδιά, δεν ασχολείστε και λίγο με αντιπολίτευση;;; (Η ίδια η κυβέρνηση αντιπολιτεύεται πολύ καλύτερα τον εαυτό της!!!) Να δικαιολογήσετε και τον χαρακτηρισμό δηλαδή…
Το ότι εγώ ας πούμε ψήφισα γιατί ήθελα να βγάλω ένα – δυο συγκεκριμένους συναδέλφους μηχανικούς ως συμβούλους (αδιαφορώντας για το κόμμα, πάντα έτσι ψηφίζω στις δημοτικές - νομαρχιακές), δεν το άκουσα σε καμία ανάλυση. Ρε μήπως τελικά εγώ δεν υπάρχω για το ελληνικό κράτος; Μήπως είμαι αμελητέα ποσότητα; Ή μήπως νομίζω ότι πράττω κατά συνείδηση αλλά τελικά τους κάνω χάρες;
Επειδή πάντως εγώ συνεχίζω να πιστεύω πως κάνω αυτό που θέλω, όχι αυτό που νομίζω ότι θέλω, ούτε αυτό που μου επιβάλλουν να θέλω (Ούπς;;; μήπως αυτό είναι που με κάνει αμελητέα ποσότητα; Ελπίζω όχι…) θα σας παρακαλέσω να σταματήσετε να μεταφράζετε την έννοια της ψήφου μου και να ασχοληθείτε με το ευ-ζην των ψηφοφόρων. Των ψηφοφόρων είπαμε ε, ως σύνολο, όχι μεμονωμένων περιπτώσεων. Ούτε της τσέπης σας φυσικά. Αυτή δεν νοιάζει κανέναν μας. Και ξανασκεφτείτε λίγο τα αποτελέσματα γιατί αν όντως όλοι κερδισμένοι είστε… ε τότε μόνο ο ελληνικός λαός μένει να έχει χάσει…
[Έχω την αίσθηση πως για να πάμε μπροστά
πρέπει να μεταρρυθμίσουμε τους πολιτικούς μας]