Πέμπτη, 21 Δεκεμβρίου 2006

Θα μας λείψεις. Αντίο…

Το πρωί είχα διάθεση να μεταφέρω μερικές χριστουγεννιάτικες σκέψεις. Όχι τίποτ’ άλλο αλλά να ησυχάσει και η KVούλα που νομίζει πως δεν έχω ρεύμα. Στην συνέχεια σκεφτόμουν πως φέτος μέχρι στιγμής δεν ακούστηκε καμιά καταστροφή όπως πέρσι. Ήρεμα θα βγει ο χρόνος… και ας συνειδητοποιώ κάθε μέρα απ’ όσα γίνονται γύρω μου ότι βαδίζουμε ταχύτατα προς τον μεσαίωνα των εκσυγχρονιστών…

Ο μεγάλος κρουπιέρης όμως είχε άλλη διάθεση. Ναι ο χρόνος ίσως βγει ήρεμα, αλλά βγαίνει με μια μεγάλη στενοχώρια. Από τις μεγαλύτερες ίσως που έχω νιώσει. Κάποτε άλλωστε όλοι λυγίζουν, έτσι δεν λένε; Το αναπόφευκτο όμως είναι αναπόφευκτο, και ότι και αν γίνει, όταν θέλει να έρθει σήμερα δεν σε ρωτά αν θες λίγη παράταση, αν κάποιοι νομίζουν ότι είναι ακόμα νωρίς.

Θα μας λείψεις. Αντίο…