Δευτέρα, 12 Φεβρουαρίου 2007

Αργά-αργά...

Καφές νούμερο 3 σύμφωνα με το μετρητικό σύστημα της κουβούλας, αλλά οι δείκτες του ρολογιού λες και είναι κολλημένοι και η ώρα δεν περνάει με τίποτε (το να βάλω το ρολόι μου να δείχνει 7 δεν παίζει ε;). Βέβαια, αν το σκεφτείς ως ένας καφές ανά 2ωρο επιτήρησης, βγαίνει το αποτέλεσμα ότι είμαστε στο 3το 2ωρο. Άλλα 2 και τελειώσαμε. Η ώρα όμως συνεχίζει να μην περνάει με τίποτε.
Έξω φασαρία. Βρε παιδιά, οι συνάδελφοί σας εξετάζονται μέσα, πηγαίνετε πιό πέρα και μην φωνάζετε. Αδιαφορία πλήρης, μέχρι και αγενείς απαντήσεις. Αναρωτιέμαι πότε εξαφανίστηκε και ο σεβασμός από την σημερινή κοινωνία. Μετά τον συναγωνισμό μάλλον εξαφάνισαν και την λέξη σεβασμό από τα λεξικά. Δεν εξηγείται αλλιώς. Καλύτερα να μείνει χωρίς σχόλια. Τί να σχολιάσεις άλλωστε για "ανθρώπους" που έχουν μπερδέψει τα νοήματα.
Προς στιγμή δε, είχα την αίσθηση πως είναι ακόμα βράδυ Τσικνοπέμπτης. Για εξετάσεις ήρθες καλή μου, εκτός και αν έχεις προγραμματίσει να πας μετά κατευθείαν στα μπουζούκια, πάσο τότε...

Έχουμε ξεφύγει... Μα εντελώς όμως...