Πέμπτη, 7 Οκτωβρίου 2010

Επίσημη πρώτη…

…της φετινής φυντανοχρονιάς. Βέβαια, οι υποχρεώσεις ξεκινούν «από Δευτέρα», σαν όλες τις δίαιτες ένα πράμα. Νέο μάθημα και η προετοιμασία νέων διαφανειών καταναλώνει πολύ χρόνο. Μάλλον θα είναι και ο περισσότερος ή ίσως, σχεδόν ο μοναδικός που θα καταναλώσει το μάθημα αυτό. Πικρόχολο; Ρεαλιστικό ίσως…
Όχι τίποτε άλλο, αλλά μια απέχθεια υπάρχει προς το θέμα. Τι φταίει το «θέμα» βέβαια, αν αντί για να χρησιμοποιηθεί για πραγματική βελτίωση της ποιότητας, χρησιμοποιείται για να χειραγωγεί το αγοραστικό κοινό; Δεν φταίνε τα μέσα, οι άνθρωποι φταίνε… Ή μήπως φέρουν μια κάποια ευθύνη και τα μέσα, τουλάχιστον με τη μορφή που αναπτύχθηκαν; Γιατί οι ιδέες αυτές κάθε αυτές σίγουρα δεν φταίνε. Μόνο σε έναν κόσμο ιδεολόγων όμως…
Οι γάλλοι τελικά φαίνεται πως έχουν περισσότερο τσαγανό από τους έλληνες. Τουλάχιστον αυτοί λένε κατάμουτρα την αλήθεια: ελπίζουν η απεργία να φέρει την κοινωνία σε δύσκολη θέση, αφού εις μάτειν θα περιμένει ο κόσμος το μετρό, ώστε τελικά να απαιτήσει σύσσωμη από την γαλλική κυβέρνηση να αλλάξει σχέδια. Όχι σαν τους πουλημένους έλληνες συνδικαλιστές που κλαψουρίζουν πως «δεν τα βάζουν με άλλες κοινωνικές ομάδες, αλλά τα βάζουν με την κυβέρνηση». Βλέπεις, όταν απεργείς, δεν τα βάζεις με κανέναν, απλά… απεργείς! Αν κάποιος αισθάνεται πως «θίγεται», ας σκεφτεί γιατί θίγεται, πριν αρχίσει να κλαψουρίζει! Βέβαια, από τότε που πέθανε η αλληλεγγύη, αυτά είναι ψιλά γράμματα, και η απεργία έχει χάσει το νόημά της. Σιγά σιγά θ’ αποσυρθεί στο χρονοντούλαπο, ανοίγοντας λεωφόρο στον ολοκληρωτισμό…
Αυτές τις μέρες πάντως, «παραμονές» εκλογών και με τους τόνους των κοκορομαχιών να ανεβαίνουν, και ενώ κάθε αντίδραση είναι εντελώς άτονη και για «τα μάτια του κόσμου», ψήφο εμπιστοσύνης έλαβε η κυβέρνηση από τους βιομήχανους, τις αγορές και τους «τροϊκανούς». Η «σοσιαλιστική» κυβέρνηση, να τονιστεί αυτό! Η οποία έχει τόση σχέση με το σοσιαλισμό, όση και οι «φιλελεύθεροι» με την ελευθερία… Αλλά το ζήτημα είναι να κλείσει το λογιστικό ισοζύγιο. Ο άνθρωπος έρχεται σε δεύτερη μοίρα. Βέβαια, αν οι «πολίτες» είναι όλοι τους καπιταλιστές, τι να σου κάνει μια σοσιαλιστική κυβέρνηση; Πώς να τους ικανοποιήσει, δεν μπορεί, παρά μόνο αν αποδεχτεί την κυριαρχία του χρήματος επί του ανθρώπου…
Ας αφουγκραστούμε λοιπόν για μια ακόμη φορά τις δεσμεύσεις, οι οποίες θα παραμείνουν στα λόγια, όπως όλες οι δεσμεύσεις που έλαβαν οι έλληνες πολιτικοί την τελευταία δεκαετία (και βάλε) και σε ένα μήνα ας δώσουμε «τον οβολό μας» στη δημοκρατία, αναμένοντας τα νέα μέτρα που «δεν πρόκειται να έρθουν»
Ακούγεται πως η φετινή φυντανοχρονιά θα είναι πολύ χαλαρή!
Βράζει ο τόπος βλέπεις…