Κυριακή, 4 Δεκεμβρίου 2005

Γιατί, ψέματα είναι;

Είναι ένα κουνελάκι που χαίρεται τη ζωή του, έχει ßγει έξω να ξεκουραστεί και όπως δεν πρόσεξε, πλησιάζει µια αλεπού και του ορµάει.

- Χα χα χα! Θα γίνεις ωραίο γεύµα!
- Δεν γίνεται να µε φας! Όχι τώρα! Πρέπει να περιµένεις µερικές µέρες τουλάχιστον!
- Καλά, είσαι σοßαρός; Τώρα θα σε φάω!
- Μα σε λίγες µέρες τελειώνω τη διατριßή µου µε τίτλο "Η Υπεροχή των Κουνελιών σε σχέση µε τις Αλεπούδες και τους Λύκους"
- Α, δεν πας καλά, όλοι ξέρουν ότι τα κουνέλια δεν έχουν καµία τύχη απέναντι στις αλεπούδες!
- Ε, αν δεν πιστεύεις, έλα στη φωλιά µου να τη διαßάσεις και να πειστείς. Αν δεν πειστείς, να µε φας. Πείθεται η αλεπού, πάει στη φωλιά του κουνελιού..... και δεν ξαναßγαίνει ποτέ....

Επαναλαµßάνεται το ίδιο σκηνικό, µόνο που ο κυνηγός αυτή τη φορά είναι ένας λύκος που καταφέρνει και στριµώχνει εύκολα το κουνέλι σε µια γωνιά (Οξιάς και Πλατάνου γωνία, στο Άνω Δάσος (όχι Χαϊδαρίου))

- Μµµµ, τι ζουµερό µεσηµεριανό είσαι εσύ!
- Κάτσε, περίµενε, δεν µπορείς να µε φας! Περίµενε µερικές µέρες!
- Ίσως δεν πρέπει να σε φάω, φαίνεσαι πειραγµένος στο κεφάλι! Με δουλεύεις;
- Όχι, σε µερικές µέρες τελειώνω τη διατριßή µου "Η Υπεροχή των Κουνελιών σε σχέση µε τις Αλεπούδες και τους Λύκους" και είναι κρίµα!
- Μα καλά, υπάρχουν εκτός από τρελές αγελάδες και τρελά κουνέλια; Ετοιµάσου, σου 'ρχοµαι!
- Περίµενε! Περίµενε! Αν δε µε πιστεύεις, έλα στη φωλιά µου να τη διαßάσεις και να πειστείς. Αν δεν πειστείς, να µε φας.

Όπως και οι πιο µικροί µας φίλοι έχουν καταλάßει τι θα γίνει παρακάτω, πάνε στη φωλιά του κουνελιού µπαίνουν µέσα και πάει ο λύκος, δεν ξαναßγήκε ποτέ....

Σε κάποια άλλη χαζοχαρούµενη στιγµή του κουνελιού, περνάει µια φίλη του κουνέλα.

- Τι νέα; Φαίνεσαι χαρούµενος!
- Καλά µωρέ, τέλειωσα τη διατριßή µου και ξελασκάρισα λίγο. Ήταν πολύ επιτυχηµένη!
- Μπράßο! Τι θέµα είχε;
- «Η Υπεροχή των Κουνελιών σε σχέση µε τις Αλεπούδες και τους Λύκους»!
- Εεεχµµµ.... είσαι σίγουρος; Δεν µου ακούγεται πολύ σωστό αυτό!
- Ναι σου λέω! Αν θες έλα να τη διαßάσεις!

Πηγαίνουν στη φωλιά του κουνελιού, κατεßαίνουν, ήταν λίγο ακατάστατα ßέßαια, αλλά ήταν µια γεµάτη εßδοµάδα µε την παρουσίαση κι όλα αυτά, οπότε κατά σειρά εµφανίσεως ßλέπει η κουνέλα ένα κρεßάτι άνω-κάτω, έναν υπολογιστή ταλαιπωρηµένο, χαρτιά παντού, ένα σωρό από κόκκαλα αλεπούς, ένα σωρό από κόκκαλα λύκου και ένα θεόρατο χορτασµένο λιοντάρι!

Ηθικόν Δίδαγµα της ιστορίας:
  1. Ο τίτλος του Διδακτορικού σου δεν έχει σηµασία.
  2. Το αντικείµενο του Διδακτορικού σου δεν έχει σηµασία.
  3. Η έρευνα στο Διδακτορικό σου δεν έχει σηµασία.
  4. Αυτό που έχει σηµασία είναι ο Επιßλέπων Καθηγητής.....