Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2005

Τί «έθνος» είμαστε;

Χτες το πρωί βρισκόμουν στον σταθμό του ΗΣΑΠ στο Μοναστηράκι. Συγκεκριμένα, περίμενα δίπλα στην εκκλησίτσα με το καμπαναριό της.

Και να ‘σου τύπος in και cool με το κινητό να μιλάει (στην γκόμενα; στον φίλο; δεν ξέρω) και να λέει:

«Ναι ρε μαλάκα, στο Μοναστηράκι είμαι σου λέω, στο μιναρέ δίπλα!»

Βέρος Έλληνας ο τύπος έτσι; 18 με 22 σε ηλικία υποθέτω…

Ποιος φταίει τώρα;

Οι δάσκαλοι που δεν του μάθανε την διαφορά καμπαναριού-μιναρέ;
Οι γονείς του που προφανώς δεν ασχολήθηκαν ποτέ μαζί του;
Το σύστημα και η πολιτεία που δεν έβαλε μια ταμπελίτσα από κάτω να λέει: «Καμπαναριό»;

Δεν ξέρω αν εκείνη την στιγμή ένοιωσα ντροπή, θυμό ή απογοήτευση.
Δεν ξέρω τι ήθελα περισσότερο, να τον δείρω ή να βάλω τα κλάματα για το κατάντημά μας;

Δεν ξέρω αν είμαστε «έθνος ανάδελφον» αλλά βαδίζουμε με σίγουρα βήματα στο να γίνουμε «έθνος ανύπαρκτον»...