Πέμπτη, 14 Ιανουαρίου 2010

Εκπαιδευτικά προϊόντα

Είναι άραγε τα πάντα «προϊόν» προς «κατανάλωση»; «Προϊόν» αξιολογούμενο από τον πελάτη-καταναλωτή; Όταν ο πελάτης δεν είναι ευχαριστημένος από ένα προϊόν, το κατακεραυνώνει! Δεν είναι καθόλου κακό αυτό! Όταν ένα «προϊόν» δε διευκολύνει τη ζωή του καταναλωτή δεν το ξαναπαίρνει, το δυσφημεί, το αλλάζει με ένα άλλο που κάνει τη ζωή του εύκολη!
Έτσι και με τα μαθήματα. Όταν ένα μάθημα σέβεται τον εαυτό του και απαιτεί διάβασμα, γνώσεις, δούλεμα του μυαλού, κούραση για να το κατακτήσεις, δυσκολεύει τη ζωή του «πελάτη». Αν έχει τη δυνατότητα να το αλλάξει, το αλλάζει, αν δεν την έχει, απλά το δυσφημεί. Αυτό είναι το βασικό πρόβλημα με την αξιολόγηση των μαθημάτων από τους φοιτητές των σχολών, αυτό είναι το βασικό πρόβλημα της «παιδείας προϊόντος». Όσο η εκπαίδευση αποτελεί προϊόν, θα υποβαθμίζεται σε όσο το δυνατόν χαμηλότερα επίπεδα ώστε να μην απαιτεί κόπο. Όσο το πτυχίο θα χρησιμοποιείται ως αντίτιμο στην αγορά εργασίας, τόσο θα υποτιμάται, ώστε και να μπορεί ο πελάτης να αποκτήσει περισσότερα για «να πιάσει την καλή», αλλά και η αγορά να μπορεί να «κατεβάζει τις τιμές».
Και το ανθρώπινο πνεύμα φθίνει ορίζοντας τα πάντα ως καταναλωτικά προϊόντα.
Αυτή είναι η κατάντια της σημερινής ανθρωπότητας…
Η αξιολόγηση σήμερα δε στοχεύει στην ποιότητα αλλά στην πειθώ προς τον πελάτη