Δευτέρα, 19 Μαΐου 2008

Ααααουχμμμμφφφττττ….

Πως λέμε «νυστάζω»; Κάπως έτσι. Γυρνάς ωραία και καλά, βράδυ πλέον, μετά το ουζάκι και τον ήλιο που σου έχουν «κάνει κεφάλι» και αποφασίζεις να χαζολογήσεις με τον Αττίλα μέχρι να σε πάρει ο ύπνος – καμία διάθεση για ο,τιδήποτε άλλο εκείνη την ώρα, ούτε καν να κινηθείς. Τελικά αρχίζει να παρουσιάζει ενδιαφέρον το έργο και όταν αισίως τελειώνει… γαρίδα το μάτι :(
Άντε μετά να σηκωθείς το πρωί. Όλος ο καλός ο κόσμος στο γραφείο – μετά τη μίνι κατάληψη ξαναβρήκαμε το ρυθμό μας και ευτυχώς τις απαιτούμενες υπογραφές – και μέχρι τώρα έχω καταφέρει να κρύψω με επιτυχία πως εσωτερικώς είμαι έτοιμος να καταρρεύσω. Θέλω να δω πως θα καταφέρω να τρέχω το απόγευμα…
Στο απότομο ξύπνημα πάντως συνηγόρησε η είδηση στο ράδιο πως το υπουργείο σκέφτεται να καταργήσει τις πανελλήνιες. Πρωινό σοκ (να μάθω να μη ξυπνάω με ράδιο :@). Δηλαδή να μη ξέρουν ούτε τις βασικές πράξεις, όπως και να το κάνουμε κουράζει το ένα κι ένα βρε παιδί μου. Και γιατί να μην τις καταργήσουμε όοοολες τις εξετάσεις; Και μιας και είναι και πολυάσχολα τα παιδιά, εγώ λέω να εγγράφονται στη σχολή και απλά μετά τα ανάλογα χρόνια να τους στέλνουμε το πτυχίο ταχυδρομικώς. Άλλωστε αυτό δεν είναι που ενδιαφέρει; Πτυχίο-νόμισμα συναλλαγής έχουμε, όχι πτυχίο καθρέπτη. Εκεί εξαντλείται το ενδιαφέρον της «σύγχρονης αγοράς» στην εκπαίδευση. Άσε τον εκπρόσωπο των εκπαιδευτηρίων. «Κάθε ιδιωτικό εκπαιδευτήριο γλυτώνει το κράτος από 4000€ ανά μαθητή που δεν πάει σε δημόσιο σχολείο, ας ενισχύσει το κράτος λοιπόν τα ιδιωτικά!». Δηλαδή σαν να λέμε «δημοσία δαπάνη ιδιωτική εκπαίδευση»; Τελικά όλοι για το δημόσιο γκρινιάζουν, αλλά οι «διώκτες» του είναι αυτοί που πρώτοι τρώνε τη μερίδα του λέοντος από δαύτο!
Σαν να μην έφταναν βέβαια όλα αυτά, πάλι κινέζους θέλουν να με βάλουν να διαβάζω. Δύο οι προσκλήσεις στο μειλοκιβώτιο μου. Βρε καλοί μου, οι κινέζοι απλά δεν διαβάζονται. Να στείλω από τώρα την φόρμα συμπληρωμένη με την ένδειξη major revision – check language να τελειώνουμε; Είναι ανάγκη να χάσω πέντε μέρες προσπαθώντας να καταλάβω «τι θέλει να πει ο ποιητής»; Χμφφφτττ… Μήπως θέλαν να με πιάσουν στον ύπνο;;;
Κάτι τέτοια σε κάνουν ν’ αναρωτιέσαι: «Εγώ γιατί έφυγα τελικά από την παραλία και δεν καθόμουν να κατασκηνώσω εκεί;». Αεράαακι, θαλασσίιιτσα, ουζάαακι… Δούλεμα ασύστολο… (πειραχτήρι γαρ… βρήκα και πρόσφορο έδαφος...)

Έχω την αμυδρή υποψία ότι το πολύ γέλιο της χτεσινής ημέρας θα το μετανιώσω………