Κυριακή, 31 Αυγούστου 2008

Εβραχήκαμεν

Μέσα σε κυριολεκτικά δύο λεπτά και ενώ ο ουρανός ήταν πεντακάθαρος, ο πελαγίσιος αέρας κόπασε και ο πιεσμένος στεριανός καιρός έφερε τα σύννεφα των βουνών. Και ήρθε το μπουρινάκι. Τώρα βέβαια τσάμπα η τρεχάλα να μαζεύουμε πανιά κι ομπρέλες από την παραλία, αφού, κάτι παραπάνω από ψιχάλα, κάτι λιγότερο από δεκάλεπτη βροχή, μόλις που βράχηκε ο τόπος για να σηκωθεί ευθείς αμέσως ένα απογευματινό ουράνιο τόξο. Βραδινή βόλτα σε μια δροσερή παραλία. Επιτέλους «έσπασε» η πολλή κίνηση και μπορείς πραγματικά να ευχαριστηθείς τη βόλτα και το νησάκι.
Το φετινό καλοκαίρι ήταν το πιο άνυδρο και ζεστό που θυμάμαι (και θυμάμαι πολλά), συνήθως μια δυο φορές το μήνα ερχόταν και από ένα μπουρίνι. Φέτος όμως έκανε τρείς (και περισσότερο) μήνες να βρέξει στην περιοχή και οι ψηλές ζέστες που συνήθως διαρκούσαν το πολύ τρείς μέρες δίνοντας τη θέση τους σε απαλές δροσερές αύρες, αυτή τη χρονιά ήταν παρατεταμένες. Ευτυχώς που με ποτάμια και λίμνες εδώ γύρω, δεν έχουμε (ακόμα) πρόβλημα νερών. Αλλάζει ο καιρός :( (ώρες-ώρες θα έπνιγα ευχαρίστως με τα ίδια μου τα χέρια ορισμένα τσογλανάκια)
Καλοκαιρινό μπουρινάκι θα το πούμε, έτσι; Αύγουστος είναι, ούτε καν Σεπτέμβρης, δεν ήρθαν ακόμα τα πρωτοβρόχια! :)
[Τσουπ τσουπ τσουπ, πίσω στο δάσος]