Δευτέρα, 1 Δεκεμβρίου 2008

Τρείς βδομάδες μετά

Επιστροφή στο γραφείο. Με ζώνη μεν αλλά προσπαθώντας να επιστρέψουμε στην «καθημερινότητα». Δεν μας έφτανε βλέπεις η «οικονομική» κρίση, έπρεπε να έχουμε και «οσφυϊκή». Εις διπλούν. Πάντως δεν πρέπει να έχουμε παράπονο, όλα όπως τα αφήσαμε είναι. Εξαιρείται μια στοίβα χαρτομάνι στο γραφείο. Για πέταμα, όχι για έλεγχο. Κίνηση υποτυπώδης, κινήσεις αργές και απέλπιδα προσπάθεια να θυμηθούμε «που είχαμε μείνει». Χμμμφτ, σκέφτομαι σοβαρά μπας και πρέπει να ξανακάνω «τίποτε» για να το εμπεδώσω καλύτερα δηλαδή, η επανάληψη άλλωστε είναι η μητέρα της μαθήσεως. Αν και ο κόσμος φαίνεται να το έχει ξεχάσει…
Μιας και μπήκε ο Δεκέμβρης, μπορούμε πλέον να πούμε «καλό χειμώνα». Να θυμηθώ να πάρω και αλυσίδες, μην τρέχω τελευταία στιγμή. Λέω εγώ τώρα.
Αργές, προσεκτικές κινήσεις για να αποφύγουμε τρίτη κρίση. Οσφυαλγίας, όχι «οικονομική», αυτή, με το χρηματοοικονομικό μας σύστημα, είναι αδύνατο να την αποφύγουμε…
Μοναχός ή τρομοκράτης;