Τετάρτη, 17 Δεκεμβρίου 2008

Ακούσματα των καιρών

Άκουσα έναν πρωθυπουργό να αναλαμβάνει την πλήρη πολιτική ευθύνη. Ο ίδιος. Αυτοπροσώπως! Και είναι ακόμα στη θέση του. Παρέδωσε δε μαθήματα ήθους και θάρρους! Παραμένοντας στη θέση του φυσικά. Αλλιώς δεν θα είχε βήμα προφανώς για την παράδοση. Παραδέχθηκε ότι όταν πρωτομίλησε για το θέμα δεν ήταν ορθά ενημερωμένος. Παραδέχθηκε δηλαδή πως μπορεί και να εκφράσει επίσημη από βήματος θέση, χωρίς να γνωρίζει εις βάθος. Για πολιτικό μιλάμε έτσι; Με αυτόν τον τρόπο αναλαμβάνω κι εγώ πολιτική ευθύνη ακόμα και για το προπατορικό αμάρτημα! Ναι τώρα μπορείς να μου το φορτώνεις επίσημα.
Άκουσα μια γυναίκα να λέει: «Μα φυσικά και πρέπει να κατέβουμε στο κέντρο της Αθήνας για ψώνια. Πώς αλλιώς θα καταλάβουμε γιορτές;» Τώρα πλέον μπορώ να αντιληφθώ την κατήφεια τόσων γενεών που δεν κατέβηκαν ποτέ στο κέντρο για ψώνια και που δεν κατανάλωσαν τον γιορτινό χρόνο τους καταναλώνοντας στην αγορά. Τόσους αιώνες δεν είχαν καταλάβει γιορτές αυτοί οι άνθρωποι. Ευτυχώς που το καταλάβαμε εμείς οι μοντέρνοι και είμαστε χαρούμενοι κι ευτυχισμένοι που διορθώσαμε το σφάλμα ώστε να μπορεί ο κόσμος σήμερα να χαίρεται και να χαμογελάει πραγματικά.
Στο μεταξύ η σταθερή παράνοια των πυροτεχνημάτων κήρυξε την έναρξη της εορταστικής ατμόσφαιρας (αυτής που είχαν χάσει οι πρόγονοι και ήταν κατσούφηδες) στο κέντρο της Αθήνας. Διότι άλλο τα σπάμε και τα καίμε, άλλο τα πετάμε στον αέρα και τα καίμε.
Λοιπόν, δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά είμαστε μια πολύ ωραία ατμόσφαιρα…
Μόνο που είμαστε δηλητηριώδης ατμόσφαιρα.