Τετάρτη, 1 Απριλίου 2009

Πρωταπριλιά

Πρωταπριλιά σήμερα και ελπίζω να ήταν πρωταπριλιάτικο αστείο. Η δήλωση ενός ξενοδόχου πως το κράτος πρέπει να επιδοτήσει τις πενταήμερες εκδρομές. Όχι γιατί αν δεν ήταν, μάλλον έχουμε ξεφύγει…
Ή πλέον έχουμε ορίσει με νέο τρόπο την έννοια της κοινωνικής πολιτικής. Βέβαια, αν λάβουμε υπ’ όψη μας πως η λέξη «επιδότηση» αναφέρεται πολλάκις σχεδόν σε κάθε συζήτηση, μάλλον πρέπει να εξεταστεί αυτός ο νέου τύπου ορισμός.
Όπως και ο ορισμός του «ασφαλιστικού», μιας και όλα βρίσκονται υπό κατάρρευση, έτσι και τα ασφαλιστικά. Και είναι φυσιολογικό τα ταμεία των δημοσίων να παραπαίουν. Χρονιές επί χρονιών οι θέσεις εργασίας ελαττώνονται σύμφωνα με τις προσταγές της νέας μόδας. Παρεπόμενο η μείωση του λόγου εργαζομένων προς συνταξιούχων. Πώς να στηριχθεί ένα ταμείο;
Πώς να στηριχθεί γενικότερα ένα ταμείο όταν οι εργαζόμενοι είναι λιγότεροι από τους συνταξιούχους στο σύνολο της κοινωνίας; Πώς να στηριχθεί η κοινωνία του σήμερα όταν εκλείπουν οι θέσεις εργασίας;
Η «ιδέα» πως τα χρήματα αυγατίζουν μόνα τους καιρός να ξεχαστεί. Αντιληπτό πως είναι δύσκολο να γίνει αποδεκτό απ’ το ευρύ κοινό. Καταστρέφει τις φρούδες ελπίδες του, τις ονειροφαντασίες με τις οποίες το πότισαν επί πάμπολλα συναπτά έτη. Όλα τα ισοζύγια κλείνουν σε παροντικό χρόνο και αυτό ισχύει και για τα χρηματικά, όσο και αν είναι ελκυστική κάποια άλλη ιδέα.
Φάρσα επί φάρσας σε καθημερινή βάση, κάποτε θα ξεσπάει η κρίση της αλήθειας. Γιατί αν ορίζεται η φάρσα, ορίζεται και η αλήθεια.
Φάρσα δε ελπίζω να αποδειχθεί και η σημερινή φινταναργοπορία. Εκτός και αν είναι φάρσα η ιδέα πως μπορείς να στηριχθείς σε ένα φιντάνι, όσο καλή διάθεση και αν δείχνει. Γιατί μεθαύριο πρέπει να είναι έτοιμο το κείμενο και λόγω σοβαρών άτυχων συγκυριών, το φιντάνι απεδείχθη η μόνη διασύνδεση με το παρελθόν. Μόνο που είναι απών απ’ το παρόν.
Και ίσως ήρθε η ώρα να ασχοληθούμε με την σοβαρότερη όλων, τη φάρσα του καιρού. Θα αποφασίσει επιτέλους να βρέξει και να μας λυτρώσει από την βαριά και βλαβερή ατμόσφαιρα των τελευταίων ημερών, ή θα συνεχίσει μέχρι να πνιγούμε όλοι μαζί;
Καλό μήνα νά ‘χουμε και
μια καλή βροχή σύντομα
(οσονούπω αν γίνεται;)