Τρίτη, 7 Απριλίου 2009

Άκρως γελοία αργήτητα

Οι ταχύτητες δικτύου στο φιντανοτροφείο χαμηλές (πιο χαμηλές δε γίνεται, καλύτερα 45kb/s dialup). Η δομή φυσικά δε δίνει καν τη δυνατότητα να βαρέσεις έντιτορς. Η μέρα κυλά κι αυτή νωχελικά, σαν τη διαδικτυακή ροή. Ευτυχώς που το κινητό παύλα πιντιέι είναι και παύλα ραδιόφωνο (το διαδικτυακό ραδιόφωνο πιθανότατα θα γκρέμιζε κάθε υποψία διαδικτύου στο ίδρυμα).
Η συνεχής αδιαφορία και βαρεμάρα κουράζει. Η αλήθεια είναι πως αδυνατείς να μεταφράσεις τι μπορεί να σημαίνει πως υπήρξε αδυναμία επίλυσης μιας άσκησης διότι το μυαλό δε θυμόταν πως αντιστρέφεται ένας πίνακας τρία επί τρία. Έστω ότι τα βιβλία των μαθηματικών έχουν πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων, μιας και τα βιβλία πλέον δεν τυγχάνουν σεβασμού (και όχι μόνο αυτά). Έστω ότι παραδόθηκαν στην πυρά, σε μια προσπάθεια αναπαράστασης της νύχτας της 10της Μαΐου του 1933. Έστω ότι δεν διατίθεται κανένα πρόγραμμα μαθηματικών πράξεων. Μα μια απλή διερεύνηση στον γούγλη αρκούσε να δώσει την απάντηση από το πρώτο κι όλας λινκ. Πως λοιπόν να εκτιμήσεις ένα μυαλό το οποίο επί μία ολόκληρη εβδομάδα «προσπαθούσε να θυμηθεί» πως αντιστρέφεται ένας πίνακας;
Το ίδιο κουράζουν και τα επικριτικά σχόλια ή οι δικαιολογίες αποφυγής, τη στιγμή που δεν έχει καταβληθεί καμία προσπάθεια, ενώ η απάντηση στην επαναλαμβανόμενη ανά πεντάλεπτο έκκληση για απορίες προς συζήτηση είναι η απόλυτη σιωπή. Δικαιολογίες επί δικαιολογιών που σε τελευταία ανάλυση υποδεικνύουν κουτοπονηριά και αδυναμία σεβασμού του εαυτού του ιδίου. Κουράζουν και εκνευρίζουν, και το δεύτερο χειροτερεύει τα πράγματα. Και η αλήθεια είναι πως ο εκνευρισμός τείνει να γίνει δεύτερη φύση τον τελευταίο καιρό.
Εκνευρισμός για όσα συμβαίνουν, γιατί ακριβώς αυτά που συμβαίνουν κουράζουν, γιατί ακριβώς η ίδια η αίσθηση ότι κανείς άλλος δε νοιάζεται, στενοχωρεί και κουράζει. Η αλήθεια είναι πως ορισμένες φορές η ιδέα ενός κουκουλιού αδιαφορίας φαντάζει πολύ ελκυστική, γιατί σε τελευταία ανάλυση ίσως οι περισσότεροι να αξίζουν την αδιαφορία αυτή. Μόνο που και αυτό ακόμα εκνευριστικό καταντάει.
Ευτυχώς που το πιντιέι παύλα κινητό είναι και παύλα ραδιόφωνο και κρατάει συντροφιά τις ώρες της βαρεμάρας. Διότι το διαδίκτυο κινείται σε άκρως γελοία αργήτητα ενώ το κέφι για οποιουδήποτε είδους εργασία είναι μηδενικό. Άλλωστε Μεγάλη Εβδομάδα έρχεται και τα φιντάνια αποφάσισαν πως πρέπει να ξεκουραστούν από την καθημερινή αδιαφορία που επιδεικνύουν και να αλλάξουν παραστάσεις διασκεδάζοντας επί δύο εβδομάδες σε άλλα μέρη, βαρέθηκαν τα ίδια και τα ίδια. Λογικό είναι, ο καθένας βαριέται κι από κάτι.
Υπολειμματικό όργανο ο μελλοντικός εγκέφαλος…