Πέμπτη, 21 Ιουλίου 2005

Άντε γ@@@@ου εσύ και ο γρύλος σου!

9 το πρωί στο γραφείο, καφεδάκι και ετοιμάζομαι να ξεκινήσω την "χαλαρή" μέρα μου διαβάζοντας τα blogs σας.

Και να σου έρχεται σειάμενος, κουνάμενος μέσα σε 5 λεπτά:

- Σε 10 λεπτά στο conference room γιατί θα έρθει ο ******* από την ***** (εταιρεία) να συζητήσουμε για το θέμα του υπερκρίσιμου FCC. Άντε καλά λέω….

Πάω λοιπόν και περιμένω. Έρχεται σε μισή ώρα. Αρχίζουμε την συζήτηση. Πάνω που αρχίζω να ψυλλιάζομαι την φάση και συνειδητοποιώ ότι μάλλον τελικά ο δικός μου έλεγε μπουρδολογίες και αρχίζω ο καημένος να ρωτάω για την πραγματική διαδικασία που χρησιμοποιούν και να σώσω την κατάσταση, αντιλαμβάνομαι τον δικό μου από δίπλα να στραβομουτσουνιάζει. Εμ βέβαια, δεν έλεγα μπουρδολογίες και ασχολούμουν με την ίδια την διεργασία. Δεν καταλάβαινε τίποτε. Γιατί να μην στραβομουτσουνιάσει! Σαν το παιδάκι που δεν το παίζεις ένα πράμα; Έ αυτό……

Απτόητος εγώ συνεχίζω βέβαια να αντλώ όλες τις απαραίτητες πληροφορίες, ώστε τουλάχιστον να ξέρω τι θα κάνω. Δεν μπορώ να πω, μου βγήκε σε καλό! Με το που κάναμε διάλλειμα ο δικός μου αποφάσισε ότι αρκετά με απασχόλησε και να πάω να συνεχίσω την δουλειά για την διόρθωση της πρότασης!

ΤΙ ΣΤΡΑΒΟΜΟΥΤΣΟΥΝΙΑΖΕΙΣ ΒΡΕ ΑΡΧΙ@@@@@Α; ΣΕ ΣΥΜΦΕΡΕΙ NA ΞΕΡΕΙ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΚΑΤΙ

Πάω λοιπόν με τον συνάδελφο στο γραφείο του (είχε ήδη πάει κοντά 12 το μεσημέρι) και ξεκινάμε την δουλειά. Τι να διορθώσεις από αυτό το πράμα; Δηλαδή εκτός του ότι ήταν όλα τόσο κακογραμμένα που χρειαζόσουν τουλάχιστον μισή ώρα για να καταλάβεις τι έλεγε σε κάθε παράγραφο, έχεις και τον δικό σου να παραπονιέται ότι τα αγγλικά σου είναι χάλια και δεν καταλαβαίνει τίποτε απ’ ότι γράφεις!!! Αλλά βέβαια, ξέχασα να σας πω ότι ακόμα και τον top Άγγλο φιλόλογο να είχε πάλι τα ίδια θα έλεγε!

- Look: take the previous one! This is state of the art! Learn it by heart! Read it! I do not see any dedication you know!

Ε τι να κάνουμε; Πήραμε την προηγούμενη, την διορθώσαμε και μετά την εφαρμόσαμε για να διορθώσουμε την δική μας! (Καλά, μην φανταστείτε ότι τελειώσαμε έτσι;)

Και περνάει η ώρα, και αργά και βασανιστικά φτιάχνουμε σελίδα την σελίδα…. 1 ώρα η σελίδα εεε; Σε κείμενο γραμμένο και διορθωμένο 3 φορές περίπου! (Να μην σχολιάσουμε ότι αν κάνει πως διορθώνει κάτι, πρέπει να το πάρεις πρέφα για να το ξαναδιορθώσεις! Να μην σχολιάσω την μισή σελίδα παράγραφο που πέτυχα κάπου και είχε τρία μόνο ρήματα…)

Και να σου μπαίνει χαμογελαστός!

How is it going? Today you finish it. You will not leave if you do not finish it.
(Αναφέρω ότι μεταφέρω τα ακριβή λεγόμενα έτσι; Με πιάνετε έτσι;)

Το σκηνικό επαναλαμβάνεται 3 φορές, σε σημείο που έχω λαλήσει πλέων και με έχει πιάσει η μ@@@@@α. Όπου έβλεπα s το έκανα z! (humanzzzzzzzz ένα πράμα….) Για να αποφύγω το να σπάσουν τα νεύρα μου με είχε πιάσει ένα νευρικό γέλιο, άλλο πράμα! Αφού ο συνάδελφος με έστελνε κάθε τρεις και λίγο για τσιγάρο μπας και ηρεμήσω! (Δεν θέλω σχόλια για το τσιγάρο, άντε μην τα πάρω και δεν ξέρω με ποιόν θα τα πρωτοπάρω…..)

Ε την τέταρτη φορά, και έχοντας μια σελίδα μόνο ακόμα, και φυσικά έχοντας φτάσει σε επίπεδο να μην αντιλαμβανόμαστε τι διαβάζουμε, να ‘σου και ξανάρχεται:

- How is it going?
- Section 3 will be finished in 5 minutes. We will mail it to you!
- You mean you will leave before 12? I do not see any dedication!

Ε δεν άντεξα, απάντησα (όχι δεν έβρισα, κρατήθηκα, γι’ αυτό και απάντησα μετά από 20 δεύτερα και όχι αμέσως):

- Stop wasting our time. In 5 minutes it will be finished.

E ναι, μετά από 7 ώρες μπροστά από ένα μόνιτορ, προσπαθώντας να καταλάβουμε και να διορθώσουμε τα ακαταλαβίστικα, την κάναμε με ελαφρά πηδηματάκια, στέλνοντάς του μόνο ένα mail. Ήταν πλέον ώρα για λίγη ξεκούραση και εκείνες τις 2 μπύρες που λέγαμε σε άλλη συζήτηση :p

Και τώρα επειδή οι 2 μπύρες, που ονομαστικά ήταν μόνο 2, και η ώρα που κοντεύει 3 με βαραίνουν, λέω να πάω να την πέσω γιατί αύριο προβλέπεται παρόμοιος αγών. Και έχω και οδοντίατρο το βράδυ.

Με τις υγείες μου….

Σας φιλώ την δεξιά και ασπάζομαι την παρειά

Ωχ με έπιασε πάλι…. Βούρ στο κρεβάτι…. ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ