Τετάρτη, 9 Νοεμβρίου 2005

Αν έχεις τύχη διάβαινε....

Η μέρα άρχισε με νεύρα. Τύφλα να ‘χει η KV δηλαδή!!!
Δεν φτάνει που ξέχασα τα βιβλία μου και έπρεπε να γυρίσω σπίτι να τα πάρω και να φάω την κίνηση της αρκούδας στην επιστροφή, μπαίνοντας μέσα στο γραφείο ακούω: Σε θέλει…
Τι με θέλει; (Αμάν εκδηλώθηκε!)
Δεν του αρέσει λέει το κείμενό σου;
????????
Πάω λοιπόν ο δικός σου και ρωτάω: Τι δεν σου άρεσε;
Μα δεν γράφεις τις αλλαγές Δεν έχει αυτό το σχήμα στην αρχή, δεν έχεις αυτό, εκείνο, το άλλο..
Μα ρε άνθρωπε του θεού (κατ’ ευφημισμόν) η πρώτη σελίδα είναι η εισαγωγή και η δεύτερη είναι οι στόχοι. Μετά αρχίζει η ανάλυση του πλάνου και των αλλαγών!! Πώς θες να βάλω όλα αυτά στην εισαγωγή;;; Θες να ξεκινήσω το κείμενο από τη μέση; Όταν γράφεις μια έκθεση ξέρεις υπάρχει μια δομή! Εισαγωγή, στόχοι, ανάλυση κτλ…
Μα δεν τα γράφεις πουθενά!!! Πώς δεν τα γράφω; Στο τρίτο κεφάλαιο που είναι 3 σελίδες πιο κάτω και κάνω την ανάλυση πλέον…
Μα;;;
Τί μα;
Διάβασες όλο το κείμενο ή μόνο την εισαγωγή, δεν είδες αυτό που περίμενες και δε σου άρεσε και άρχισες; Γιατί αυτό έκανες!
Μα;
Δεν έχει μα.. Δεν γίνεται να σου γράψω όλο το work plan στην εισαγωγή για να το βλέπεις και να είναι όλα καλά…
Μα αυτό θέλουν να δουν!
Ναι. Και αυτό δείχνω. Γιατί στην εισαγωγή το βλέπεις επιγραμματικά και αν θες ανάλυση πας μέσα στο κείμενο και διαβάζεις. Νταξ; Άσε με τώρα να κάνω την δουλειά μου άσχετε, κρετίνε, ουραγκοτάγκε, οστρογότθε, βησιγότθε, βάρβαρε παπούα…