Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2005

n=n+1

Η έναρξη ήταν η χειρότερη. Οι οιωνοί έδειχναν καταστροφές. Όταν κάτι ξεκινά με τις χειρότερες των προϋποθέσεων, τότε τι να περιμένει κανείς;
Η συνέχεια επιβεβαίωσε την αρχή μέσα σε λίγες μέρες, για την ακρίβεια μέσα σε 2-3 μέρες μόνο! Τα πράγματα δεν μπορούσαν να είναι πιο άσχημα. Ένας μήνας ακατάσχετες σκέψεις. Ένα "γιατί;" που δεν απαντήθηκε ποτέ. Που δεν είχε απάντηση.
Μετά ήρθαν οι χαζομάρες. Πάντα χρειάζονται για να ξεδώσεις. Και δεν έφτανε η κακή αρχή, έπρεπε να υπάρχει ταυτόχρονα και ο αγώνας για εξασφάλιση. Ακόμα πιο κακή δηλαδή η αρχή. Όταν δεν έχεις τίποτε στα χέρια σου, όταν κλείνουν όλες οι πόρτες, όταν ΤΑ ΠΑΝΤΑ πάνε από το κακό στο χειρότερο και δεν φαίνεται καμία ελπίδα, όταν οι στόχοι και οι επιθυμίες σου φαντάζουν αδύνατες τότε απλά καταφεύγεις στις χαζομάρες. Και δουλεύει. Γιατί αλλιώς αυτοκτονείς. Σίγουρα λίγο αδύναμος χαρακτήρας να είσαι αυτοκτονείς. Γι’ αυτό και τι κάνεις; Για να κατευνάσεις τα πνεύματα κάνεις ένα πάρτυ! Καλείς όλο τον κόσμο και το καις μέχρι πρωί και.... υποδέχεσαι το νέο ημερολογιακό έτος με αισιοδοξία...

Κάπου στην μέση, μετά από άπειρες χαζομάρες και προσπάθειες, άρχισε να φαίνεται κάτι. Όχι σημαντικό αλλά ήταν κάτι. Τελικά η σωστή υποδομή απέδωσε. Όχι το τέλειο αλλά τουλάχιστον μια καλή αρχή!
Ταυτόχρονα σχεδόν εμφανίστηκε και ένα φως, μια ελπίδα ότι τελικά δεν είναι όλα τόσο μαύρα και τόσο χαζά…
Παρόλα τα προβλήματα, τελικά απέδωσαν και τα δύο αρκετά. Και μάλλον το τέλος είναι τόσο διαφορετικό από την αρχή! Σχεδόν ανέλπιστο.

Ένα είναι σίγουρο. Ότι το τέλος, και ειδικά οι τελευταίοι τρεις μήνες, επεφύλαξαν την πιο ευχάριστη και ανέλπιστη έκπληξη. Κάτι που δεν περίμενα ότι μπορούσε να συμβεί. Κάτι που θεωρούσα αδύνατο, ανύπαρκτο... Και είναι ότι καλύτερο έχει συμβεί…

Περιμένοντας την νέα έναρξη...