Παρασκευή, 28 Απριλίου 2006

Αποδείξεις...

Στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου, μέσα σε ένα κλουβάκι, κατοικεί ένα κατακίτρινο όμορφο καναρίνι. Κάθε μέρα μας ξετρελαίνει με το κελάηδημα του. Κάθε μέρα κάνει το μπάνιο του, λιάζεται και μετά πέφτει μετά μανίας στα σποράκια κανναβουριού για τα οποία τρελαίνεται. Απρόσεχτο όπως είναι, του ξεφεύγουν ορισμένα σποράκια.

Στον κήπο κάτω από το μπαλκόνι, μέσα στα παρτέρια είναι φυτεμένα μονοετή και πολυετή φυτά. Ποτίζονται καθημερινά, φυτρώνουν και αναπτύσσονται. Σιγά-σιγά ένα μικρό πράσινο φυτό ξεφυτρώνει από το έδαφος ανάμεσα στα υπόλοιπα. Μεγαλώνει, βγάζει φυλλαράκια, προσπαθεί κι αυτό να επιβιώσει και να καρποφορήσει όπως όλα τα φυτά.

Το κουδούνι της εξώπορτας χτυπά. Ανοίγοντας την πόρτα φαίνεται ο αστυνομικός του τοπικού τμήματος. «Κύριε Darthiir, θα σας παρακαλούσα να έρθετε στο τμήμα μαζί μου». Ένα βλέμμα απορίας εμφανίζεται στο πρόσωπο του γνωστού καμηλιέρη. «Γιατί; Συμβαίνει κάτι;». Η απορία είναι ολοφάνερη. Ο γνωστός άραβας της γειτονιάς δεν έκανε τίποτε. Ήταν πάντα φιλήσυχος, δεν πείραξε και δεν απείλησε κανέναν. Όλοι είχαν να λένε ότι αν και άραβας, αν και όταν πρωτοπήγε τον φοβόταν, ποτέ δεν έκανε πραγματικά τίποτε. Ήταν πάντα φιλήσυχος. «Θα θέλαμε να σας κάνουμε μερικές ερωτήσεις σχετικά με τις κανναβουριές που αναπτύσσετε στον κήπο σας.». Παύση. Σιωπή. Έκπληξη. (!!!???!!!)

Στο αστυνομικό τμήμα τα πάντα είναι ήρεμα. Ο γνωστός άραβας καμηλιέρης κάθεται και συζητά με τον αξιωματικό. Η κατηγορία είναι σαφής: «Καλλιέργεια ινδικής κάνναβης, σε αξιόλογες ποσότητες που θα μπορούσαν να καλύψουν μια μικρή ομάδα ναρκομανών. Πόσο μάλλον όταν η καλλιέργεια απαγορεύεται ακόμα και για προσωπική μόνο χρήση. Άλλωστε κε Darthiir μην κοροϊδευόμαστε. Προέρχεστε από μια περιοχή που έχει παράδοση στα ναρκωτικά». (!!!???!!!) «Μα; Κε αστυνόμε, κάθε κράτος έχει τους καλούς και τους κακούς. Στην χώρα μου τα ναρκωτικά δεν είναι ούτε νόμιμα, ούτε συνήθης τακτική. Σας διαβεβαιώνω ότι ούτε που ήξερα ότι είχε αρχίσει να φυτρώνει κανναβούρι στον κήπο μου. Το καναρίνι μου φταίει που πετάει τα σποράκια από το μπαλκόνι.». Ελαφρό μειδίαμα στο πρόσωπο του οργάνου της τάξης. Μια αναλαμπή στα μάτια του γνωστού καμηλιέρη. Μια αναλαμπή που σβήνει άμεσα: «Σας παρακαλώ κύριε Darthiir, σας ξέρουμε εσάς τους ανατολικούς. Ξέρουμε τι φάρα είστε εσείς οι μουσουλμάνοι. Καλλιεργείτε και πουλάτε ινδική κάνναβη στα σχολεία μας για να σκοτώνετε τα άμοιρα παιδάκια μας.»

Άντε τώρα ν’ αποδείξεις ότι δεν είσαι ελέφαντας.
Άντε τώρα ν’ αποδείξεις ότι δεν καλλιεργείς κανναβούρι.
Άντε τώρα ν’ αποδείξεις ότι δεν θες τους σπόρους για να φτιάξεις ναρκωτικά.

Αλήθεια κάποιο τρόπο για να πείσω τις αρχές έχετε; Δεκτή κάθε πρόταση. Έχω 15 μέρες να ετοιμάσω την απολογία μου. Τόσοι έμποροι ναρκωτικών κυκλοφορούν ελεύθεροι, τόσοι έμποροι του θανάτου σπέρνουν ανενόχλητοι τα προϊόντα τους και ο καημένος καμηλιέρης είναι ο μόνος που θα την πληρώσει γιατί απλά είχε την ατυχία να του αρέσουν τα καναρίνια. Μια βοήθεια βρε παιδιά! Μια βοήθεια!

Άντε τώρα ν’ αποδείξεις ότι δεν θα φτιάξεις πυρηνική βόμβα.