Πέμπτη, 12 Ιουνίου 2008

Γουλιέλμος ή Άβων;

Άβωνας ή Γουλιέλμος; Πολύ παλιά η διαμάχη. Για αιώνες η ανθρωπότητα προσπάθησε να αποτινάξει το σκοταδισμό και να ταχθεί με την πλευρά του Γουλιέλμου. Όσο και αν ο Άβωνας έχει πολύ καλά επιχειρήματα, μόνο και μόνο επειδή η άποψη του Γουλιέλμου επιτρέπει τα συστήματα ελευθερίας, ενώ η υιοθέτηση των απόψεων του Άβωνα οδηγεί σε χειραγωγούμενες μάζες και καθεστωτικά συστήματα, προτιμώ την πρώτη. Για την ακρίβεια αγωνίζομαι για δαύτη.
Με αφορμή τους σεισμολόγους, οι οποίοι όντως τσακώνονται, εντελώς άστοχα, σαν τα κοκόρια (είναι βλέπεις θέμα πρεστίζ και χρηματοδότησης – να τί κάνει η άμεση εξάρτηση της έρευνας από το χρήμα) εκφράστηκαν πολλές απόψεις. Με τρομερή έκπληξη – και τρόμο – άκουσα τους σημερινούς «Γουιλιέλμους» να συντάσσονται με τον Άβωνα!
Είναι δυνατόν μετά τόσα χρόνια και τόσες διαμάχες να επιστρέφουμε στο «καλύτερα ο κόσμος να μην γνωρίζει τί ποιούν οι επιστήμονες» προς χάρη της χρηματοοικονομίας; Πόσο πίσω θα μας γυρίσει αυτή η ανόητη σύγχρονη θεοποίηση της αγοράς;
Όλο το νόημα βρίσκεται στο ο κόσμος να κατανοεί τί λένε οι επιστήμονες, όχι να μην γνωρίζει επειδή δεν μπορεί να καταλάβει την έννοια των λόγων τους. Αλλά βέβαια όλο το ισοπεδωμένο, «ευρύ» κατά τα άλλα, εκπαιδευτικό σύστημα παράγει πτυχιούχα «γρανάζια» αντί σκεπτόμενων ανθρώπων. Και ο σκοταδισμός του Άβωνα καλά κρατεί. Και παρότι σήμερα η διάδοση της γνώσης έχει ένα σημαντικό σύμμαχο, το διαδίκτυο, τελικά σε αυτό βρίσκεις μόνο ασχετοσύνες, δημαγωγίες, ψέμα ή έγκλημα. Ο επιστημονικός λόγος να εξορισθεί πάραυτα. Φυσικά, ο κόσμος έμαθε να ακούει τους δημοσιογράφους και τον κάθε δημαγωγό και είναι όντως ανίκανος να ακούσει κάτι άλλο.
Εκτός και αν θεωρήσουμε πως η όλη διαμάχη περί γνώσης, παρότι αφορά την ανθρωπότητα στο σύνολό της, έγινε τελικά μόνο μεταξύ των πνευματικών ανθρώπων, ενώ το υπόλοιπο μέρος της απλά αδιαφορούσε, προτιμώντας να μην κουράζει το μυαλό του και να παραμένει στις ψευδαισθήσεις του. Με τίμημα φυσικά την ελευθερία του.
Που να το φανταζόταν ο Άβωνας την ώρα που το μοναστήρι του καιγόταν, πως αιώνες μετά οι δημοσιογράφοι, ίσως ακόμα και οι ίδιοι οι άνθρωποι, θα τον δικαίωναν ανάγοντας την γνώση σε δικαίωμα μόνο των πνευματικών;