Κυριακή, 14 Ιουνίου 2009

Δεν είναι…

…κάθε μέρα… «παράτυπη» ημέρα φυντανοτροφείου. Ταυτόχρονα βέβαια δεν είναι κάθε μέρα δημιουργική (για κάτσε και θυμήσου ποια ήταν η τελευταία… χμμμ…). Μην ξεχνάς άλλωστε και την παράμετρο βαρεμάρας που χτυπάει κόκκινο στις μέρες μας.
Έτσι λοιπόν τα «θέματα» μπήκαν για λίγο στο μούσκιο και η εγκεφαλική λειτουργία παρέμεινε σε «οριακά» επίπεδα. Κι επειδή δουλειά δεν είχ’ ο διάολος μεν, η «φτώχια» θέλει καλοπέραση δε, αντί να αναστενάξει ο καναπές, αναστέναξε ο πάγκος και η κουζίνα. Τώρα βέβαια, αλήθεια, το ψωμί τι το ήθελες με τα τορτελίνια; Αναρωτιέσαι κι εσύ ε; Κατά τα άλλα δεν μου ήθελες δημιουργίες, αλλά αποφάσισες μετά από καιρό να ξαναπιάσεις την κουτάλα. Είπες λοιπόν να φτιάξεις πολλά. Μέσα στον οίστρο σου ξέφυγε και λίγο το αλάτι. Αρκετά αργότερα συνειδητοποίησες πως αντέστρεψες τη δοσολογία με τη ζάχαρη…
Μετά τη δεύτερη φέτα…
Χμφφφφττττττ....
Αλήθεια τί έγινε άραγε τον Απρίλη του 2006 και προς τί όλη αυτή η αναζήτηση περί των γραπτών σου;
Το μόνο (πολύ) σημαντικό για εσένα, σίγουρα δεν ενδιαφέρει άλλους...
Χμμμμ...
Στο μεταξύ εξεπλάγης από το όνομα αρχείου που βρήκες σε υπολογιστή του εργαστηρίου: Χμμμμμ.m. Το m από matlab, αλλά το χμμμμ;