Τετάρτη, 3 Ιουνίου 2009

Χμφφφττττ…

Μια ακατάσχετη κούραση ακυρώνει κάθε διάθεση για οποιαδήποτε δουλειά. Δικαιολογίες, προσπαθείς απλά να δικαιολογήσεις τον εαυτό σου που εδώ και μερικές ώρες χαζολογάς, αντί να γράψεις πέντε αράδες. Δηλαδή και τώρα που γράφεις αυτές τις πέντε αράδες, πάλι απλά αποφεύγεις να στύψεις το κεφάλι σου και να ψάξεις να βρεις στοιχεία για να συμπληρώσεις το κείμενο. Ποιο κείμενο θα πεις, αφού απλά έχεις τελειώσει την εισαγωγή και επιπλέον θυμάσαι ότι κάτι ήθελες να προσθέσεις, αλλά δε θυμάσαι τι ήταν αυτό που ήθελες να προσθέσεις σε αυτή.
Ναι, αλλά η αρχή είναι το ήμισυ του παντός και αφού τελείωσες την αρχή, ε βρίσκεσαι στη μέση! Ναι, αυτό ισχύει, αν και μόνο αν μετά την αρχή συνεχίσεις με τον ίδιο ρυθμό, κάτι που αποφεύγεις συστηματικά. Σε τελευταία ανάλυση, είτε το ονομάσεις αρχή είτε το ονομάσεις μέση, αν δεν το φτάσεις στο τέλος δεν έχει καμία σημασία ότι και αν έκανες.
Όπως και να το κάνεις όμως, η κούραση που προέρχεται από τον κακό ύπνο είναι μεγάλη. Μεγάλη και σχεδόν μόνιμη. Ένα μεγάλο μέρος των ημερών το περνάς «κακοδιάθετος» και αποφεύγοντας τα πάντα ακριβώς γιατί αισθάνεσαι κουρασμένος. Και ειδικά μέρες σαν κι αυτές που την προηγούμενη στριφογυρνούσες μέχρι πρωίας χωρίς να μπορείς να κλείσεις μάτι. Κάτι τέτοιες μέρες εύχεσαι απλά να εξαφανιστούν «απ’ το χάρτη».
Ή να εξαφανιστείς εσύ, το ίδιο κάνει…
Και έχει και ησυχία σήμερα το γραφείο...