Κυριακή, 28 Ιουνίου 2009

Χμφφφφτττττ…

Κάτι πάει πολύ στραβά. Μα πάρα πολύ στραβά.
Ο γιαλός να ‘ναι; Η ρότα; Το κλήμα;
Παραλίγο να λακίσεις νωρίς απ’ το γλέντι.
Ευτυχώς, οι «από παιδιόθεν» φίλοι σε κράτησαν «με το ζόρι».

Ναι, καλά «τραβάτε με κι ας κλαίω» είσαι, όπως πάντα.
Καλά που υπάρχουν και αυτοί…
Κάπου εκεί χαμένοι…

Τελικά πήρες και τα κλειδιά.
Εντάξει, όχι μέχρι εκεί…
Η νύφη και ο γαμπρός ‘φύγαν μετά από ‘σένα!
Α, κι οι γονείς, και η κουμπάρα…
Αναζωογονητικό, σίγουρα…
Αλλά συνεχίζει κάτι «αδιόρατο» να πηγαίνει πολύ πολύ πολύ στραβά…

Ας τον ισιώσει κάποιος αυτόν το γιαλό τέλος πάντων…
Και απομακρύντε το γάιδαρο από το κλήμα επειγόντως!