Τετάρτη, 1 Ιουλίου 2009

Αλλαγές…

Φτάνει λοιπόν το βράδυ και οι απανταχού ξενύχτες βγαίνουν στη γύρα στα γνωστά μπαράκια. Έλα μου ντε που δεν είναι οι μόνοι! Γιατί από σήμερα βγαίνει στη γύρα και το σώμα δίωξης καπνιστικού εγκλήματος.
Πλησιάζει λοιπόν ο εκπρόσωπος, ντυμένος με πολιτικά για να μη δίνει στόχο, σε έναν πελάτη που κάθεται στη μπάρα και του λέει:
«Μόλις λάβαμε μία ανώνυμη καταγγελία ότι καπνίζατε»
Και ο πελάτης:
«Όχι, όχι, φιλαράκι παρεξήγηση! Γεύση έπαιρνα μόνο, δεν καταπίνω!»

Η «απαγόρευση» του καπνίσματος είναι ένα αρκετά πολυσύνθετο θέμα.
Οι «εκπτώσεις» στις οποίες συνεχώς «σύρονται» οι εκάστοτε κυβερνώντες πάλι δεν είναι καθόλου σύνθετο θέμα.
It’s all about money honey. Α και ψηφαλάκια, αλλά κυρίως χρήματα.
Ως γνήσια καπιταλιστική κοινωνία (το μυαλό μας και μια λίρα) μετρούμε τα πάντα με το χρήμα.
Μόνο που αυτό είναι μέσο συναλλαγής και όχι μέτρο του κόσμου.
Στη στρεβλή όμως σημερινή κατάντια αυτά είναι ψιλά γράμματα.
Όχι πως και η κατάργηση της συνήθειας του καπνίσματος δεν θα έχει και κάποια οικονομικά οφέλη. Αυτά όμως θα είναι ισοκατανεμημένα και αυτό είναι ένα μεγάλο πρόβλημα.
Ο σεβασμός στην ανθρώπινη υγεία όμως δεν αποτιμάται σε χρήμα και είναι ανώτερος της οποιασδήποτε «ελευθερίας».
Η ουσία είναι να απαξιωθεί το κάπνισμα από το σύνολο της κοινωνίας. Δεν είναι ούτε να «ρυθμιστεί και διαχωριστεί» η κοινωνία σε δύο στρατόπεδα, ούτε να μετατραπεί μέρος του πληθυσμού σε στρατιώτες κάποιας φατρίας ή καταδότες άλλης, δημιουργώντας έτσι ένα νέο κύμα ιδιότυπου ρατσισμού.