Τρίτη, 28 Ιουλίου 2009

Βραδινός περίπατος

Παραλίες όνειρα, κύματα κι αέριδες περιμένουν την ιστιοσανίδα, το έπος περιμένει το συγγραφέα και ο συγγραφέας αδημονεί να συναντήσει ξανά το έπος, αλλά κάπου εκεί στην τελευταία γωνία καραδοκεί… ο μπαμπούλας; Η επιθυμία για χαλάρωση, για απόλυτη φυγή ίσως, απομακρύνεται και καταπιέζεται. Αντικαθίσταται μάλλον από μια απελπισία.
Έξω απ’ το σχολείο μια παρέα έχει στήσει κύκλο και παίζει βόλεϊ. Ένα σωρό αναμνήσεις κατακλύζουν ξαφνικά το μυαλό και μια παρόρμηση να τρέξεις, να μπεις στον κύκλο, όπως τότε, ν’ ανταλλάξεις μπαλιές, χωρίς να ενδιαφέρεσαι για προβλήματα, κυριεύει στιγμιαία το μυαλό. Σχεδόν ανεπαίσθητα μεταβάλλεις λίγο την πορεία λες και θα μπεις στον κύκλο. Για το παιγνίδι. Στιγμιαία γίνεσαι «κάτι άλλο»…
Ξανατρέχεις μέσα στο γήπεδο, συναντάς τους φίλους και συμπαίκτες, προπόνηση στη ζέστη, στη βροχή, σχεδόν καθημερινή, εντατική. Αγώνας, γέλιο, συγκίνηση, απογοήτευση, χαρά, λύπη… Πλημμύρα χρωμάτων, συναισθημάτων.
Τα παιδιά συνεχίζουν το παιγνίδι τους ενώ οι ζωντανές αναμνήσεις συντροφεύουν ακόμα λίγο το νου στη βραδινή βόλτα στον πεζόδρομο. Τα πόδια ξαναπαίρνουν το δρόμο τους…