Πέμπτη, 2 Ιουλίου 2009

Απογοήτευση

Λέξεις πεταγμένες απλά στο χαρτί, αβασάνιστα και απερίσκεπτα, προσπαθούν ν' αποτυπώσουν μια έννοια, μια εικόνα. Ανεπιτυχώς. Το κείμενο δεν διαθέτει κανένα «χαρακτήρα». Αντιθέτως διατυμπανίζει απροκάλυπτα την αδιαφορία του συντάκτη του. Πασαλείμματα για να τελειώνει μια ώρ' αρχύτερα. Λέξεις σκορπισμένες όπως ήρθαν στο μυαλό κι όχι επιλεγμένες, δουλεμένες και τοποθετημένες έτσι ώστε να δημιουργούν το επιθυμητό. Φτωχά και χωρίς εργονομία, χωρίς καμία πρόβλεψη, χωρίς μεράκι. Ακανόνιστα σχήματα εκπλήρωσης συμβατικών υποχρεώσεων, με σαθρά θεμέλια, ανίκανα ν' αντέξουν και την πιο ανεπαίσθητη δόνηση.
Θα μπορούσε εδώ να ξεκινήσει ένα μακρύ «κατηγορώ» για ένα σωρό πράγματα που ενισχύουν αυτή την κατάσταση. Αντ' αυτού απογοήτευση. Γιατί ο πραγματικός ένοχος είναι η κινούσα δύναμη, η νοοτροπία, οι επιδιώξεις, η στάση ζωής.
Καλό; Κακό; Απογοητευτικό. Υποδηλώνει την κατάσταση «άρπα, κόλλα» η οποία κυριαρχεί όλο και περισσότερο στον κόσμο, διεισδύοντας ραγδαία σε κάθε πτυχή του. Λέξεις πεταμένες ακατάστατα πάνω σε ένα χαρτί, να εκφράζουν ένα αμφίβολο αύριο, χτίζοντας σήμερα τα ασθενικά κι αδύναμα θεμέλιά του.