Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2009

Καύσωνας επέρχεται.

Και αέρηδες. Ενημερώθηκαν και οι απανταχού ενδιαφερόμενοι για υποψήφια φιλετάκια πως οι επόμενες μέρες είναι επικίνδυνες. Αλήθεια, την Δευτέρα αυτό το φιλετάκι απέναντι, εκεί στις παρυφές του Υμηττού, θα είναι πράσινο ή μαύρο; Όμορφο φαίνεται. Καλή περιοχή, δίπλα στην έξοδο του περιφερειακού, θέα. Οι συνθήκες θα είναι ιδανικές, το είπαν οι ειδήσεις, μην αφεθεί η ευκαιρία να πάει χαμένη!
Άλλωστε καλό θα ήταν να βρεθεί και ένα δεύτερο θέμα συζήτησης, γιατί η γρίπη θ’ αρχίσει να κουράζει λίγο. Ενώ αν αντ’ αυτού τα χτυπήματα γίνονται μια στο καρφί και μια στο πέταλο τα πράγματα θα είναι καλύτερα. Μόνο γρίπη – γρίπη, στο τέλος θα αρρωστήσουν οι πάντες.
Η συζήτηση περί σχολείων. Να μείνουν άραγε κλειστά ή ανοικτά; Και μέσα μεταφοράς. Κάπου στο ενδιάμεσο ακούγονται και μερικές φωνές περί γηπέδων και συναυλιών. Καλώς ή κακώς η άγνοια του τί μπορεί να συμβεί, η διαφορετικότητα αυτού που υπάρχει μπροστά, αλλάζει τις πιθανότητες, αυξάνοντας τις γνωστές, μηδαμινές ή όχι, πιθανότητες της καθημερινότητας. Η είδηση μεταφρασμένη από το ευρύ κοινό, αυξάνει σε μέγεθος και σχήμα και μετατρέπεται σε εφιαλτικό μπαμπούλα. Αλήθεια, όλα θα ήταν πιο ήπια αν είχε εξ αρχής περιοριστεί η διασπορά μέχρι να ταυτοποιηθεί το πρόβλημα. Τότε δεν θα υπήρχε «το άγνωστο» μπροστά για να δημιουργεί σύγχυση. Γιατί το άγνωστο είναι που τρομάζει. Αυτό, μαζί με την πιθανότητα να «καταρρεύσει ο κοινωνικός ιστός». Διότι τότε θα αναγκαστεί η ανθρωπότητα να μεταβάλλει λίγο την πορεία της από τις αυστηρές, «σταθερής τροχιάς», απόψεις ανάπτυξής της και να «χαλαρώσει» λιγάκι. Άσε που αυτή η χαλάρωση μπορεί να αναδείξει και «άλλο δρόμο».
Αλήθεια όμως, τόσα ακούγονται περί σχολείων το Σεπτέμβρη, περί μέσων μαζικής μεταφοράς, περί γηπέδων ακόμα, αλλά για κέντρα διασκέδασης, θέατρα, κινηματογράφους, γι’ αυτές τις μορφές συγχρωτισμού που φέρουν σήμερα, και όχι μελλοντικά, μεγάλο μερίδιο ευθύνης για την διασπορά, κανένας δεν μιλάει. Εκτός ίσως από μερικούς επιστήμονες, στη ζώνη χαμηλής ακροαματικότητας, που περνιούνται όμως στα ψιλά γράμματα. Άλλωστε ακόμα και ο θεατής / ακροατής / αναγνώστης ανάμεσα στην ήπια και ισόρροπη έκφραση των πολλαπλών κριτηρίων που ορίζουν ένα σενάριο και την έντονη παράθεση υποθέσεων χωρίς κριτήρια, θα προτιμήσει τη δεύτερη. Χρειάζεται λιγότερη δαπάνη σκέψης για να την «κατανοήσει» και ταυτόχρονα η «ένταση προβολής» τον προκαλεί να την ενστερνιστεί. Η «επιφανειακή επιστήμη» βρίσκει μεγαλύτερη απήχηση στο κοινό απ’ την επιστήμη αυτή καθ’ εαυτή.
Σε τελευταία ανάλυση καλύτερα να παρθούν μέτρα που δε θίγουν τις μοντέρνες αντιλήψεις ανάπτυξης και αναγκαστεί ο κόσμος να μεταβάλει λίγο το χρηματοοικονομικό του μοντέλο ζωής του και τις συνήθειές του. Κι ας έχει η κινηματογραφική αίθουσα μεγαλύτερη επικινδυνότητα από τη σχολική. Τα σύγχρονα «κλαμπ» δε, είναι εκτός κάθε συναγωνισμού! Οι «ειδήσεις» όμως θα συνεχίσουν να μιλούν για σχολεία.
Γιατί άραγε η γρίπη των χοίρων, με σημερινό ποσοστό θνησιμότητας 2,5‰ στους νοσούντες, παίρνει τέτοιες διαστάσεις; Γιατί φερ’ ειπείν τα τροχαία ή ακόμα και το κάπνισμα, που παρουσιάζουν πολύ μεγαλύτερα ποσοστά, δεν παίρνουν τόση δημοσιότητα; Η απάντηση είναι απλή, είναι ήδη μέσα στην καθημερινότητα του ανθρώπου και συνεπώς απλά δεν αποτελούν είδηση! Μέσα στον επόμενο χρόνο οι μεταβολές της «καθημερινότητας» από αυτά θα είναι μηδενικές και η ζωή παρόμοια με τη σημερινή, όπως ακριβώς τη γνωρίζει ο κόσμος. Ενώ κάτι το καινούργιο, κάτι το αναπάντεχο που θα οδηγήσει σε άγνωστες πιθανότητες αποτελεί είδηση. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν υπάρχουν καλές ειδήσεις. Σήμερα δεν υπάρχουν «καλά» γεγονότα που θα μεταβάλλουν τις πιθανότητες. Άλλωστε η ανθρωπότητα κινείται «υπό διαχείριση» και συνεπώς κινείται με βάση τη διατήρηση. Έτσι δεν υπάρχουν άλματα αλλά μόνο σκοντάμματα. Σε τελευταία ανάλυση, τα όποια θετικά συμβαίνουν είναι τόσο έξω από την ατομική καθημερινότητα του καθενός, ενώ τα αρνητικά τον απειλούν καθημερινά. Όχι ότι η γρίπη απειλεί, πιθανότητα είναι και αυτή όπως και η πιθανότητα να πέσει μια καρύδα στο κεφάλι κάποιου που βρίσκεται κάτω από έναν κοκοφοίνικα. Απλά είναι αναπάντεχη. Κινείται ακόμα στη σφαίρα του ανεξερεύνητου και γι’ αυτό είναι τόσο απειλητική. Η πιθανότητα αυτό το 2,5‰ να αυξηθεί είναι άγνωστη. Αυτό είναι το πραγματικό «άγχος» που μεταφέρεται και μετατρέπεται σιγά-σιγά σε μαζική παράκρουση. Αυτό, καθώς και το γεγονός ότι ενώ ο άνθρωπος θέλει να αισθάνεται πως ελέγχει τα πάντα, κάτι τέτοιες συγκυρίες του αποδεικνύουν πως στην πράξη δεν ελέγχει τίποτε αλλά αντιθέτως τρέχει να προφτάσει.
Έτσι και αύριο ή μεθαύριο κάποιοι ίσως θα τρέχουν να προφτάσουν την επέκταση της φωτιάς στο δασάκι απέναντι. Ούτως ή άλλως ήδη τρέχουν να προφτάσουν άλλες φλόγες. Τα φιλέτα άλλωστε δεν κινδυνεύουν απ’ τη γρίπη.
Το γραφείο γέμισε σιγά-σιγά. Όσο πλησιάζει ο Αύγουστος η προσέλευση καθυστερεί όλο και περισσότερο. Οι φωνές πάλι παραμένουν σταθερή αξία. Το ίδιο και το άρωμα που σπάει τη μύτη από χιλιόμετρα μακριά. Άραγε λούζεται μ’ αυτό ή είναι από μόνο του τόσο έντονο; Ό,τι κι αν είναι, είναι κουραστικό. Υπερβολικό. Δημιουργεί ένα συναίσθημα αποστροφής. Κι ας προοριζόταν (θεωρητικά) να δημιουργήσει αντίθετα συναισθήματα.

15 σχόλια:

  1. να σου πω....εισαι να βαλουμε μια φωτιτσα στην πλατεια Συνταγματος? μετα θα την κοψουμε κομματια και θα παρεις εσυ το κατου κι εγω το πανου....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Μπα; Θες το συντριβάνι δικό σου ε;
    Και να περνάει ο μεγάλος δρόμος στην πρόσοψή σου. Ε όχι λέγω. Να την μοιράσουμε ισάξια. Εσύ το δεξιά, εγώ τ' αριστερά ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Προφανώς και άμα θέλεις να δημιουργήσεις αίσθηση ανασφάλειας, θα έχεις τα σχολεία ως προμετωπίδα, και όχι τα άλλα που έχουν σαφέστατα μεγαλύτερο βαθμο επικινδυνότητας, γιατί α)χτυπάς στο αίσθημα προστασίας που διακατέχει τον πληθυσμό για την επόμενη γενιά, και β)αφορά έμμεσα ή άμεσα το μεγαλύτερο ποσοστό του κόσμου. Όπως δεν σταματάω να λέω, είναι μεγαλύτερη η πιθανότητα να χτυπήσει το παιδί του κυρ Γκαζάκη επειδή δεν το δένει με ζώνη και πηγαίνει με τις μπάντες και οδηγεί μεθυσμένος, παρά να κινδυνεύσει από την γρίπη στο σχολείο του. Αλλά, επειδή η λογική έχει πάει διακοπές αορίστου χρόνου, όπως καταλαβαίνεις, λειτουργούνε όλα γύρω μας μέσα στην υπερβολή και την παράκρουση, που ευτυχώς, μην έχοντας τηλεόραση, την έχουμε κατά πολύ γλυτώσει!! Όσο για τα φιλέτα και τα ψαρονέφρια, εμείς αρχίσαμε να βάζουμε στοιχήματα για το πού θα μπει η επόμενη φωτιά στην θέα μας... Για το μόνο μέρος της περιοχής που είμαστε απόλυτα σίγουροι ότι δεν θα εκδηλωθεί ούτε σπίθα, είναι οι γαίες του Καπετάνιου... Οι σεκιουριτάδες, είναι επί σκοπόν εδώ και καιρό... O tempora, o mores....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Συνομωσιολόγος δεν είμαι. Οπότε δεν πιστεύω πως εσκεμμένα επιδιώκεται το αίσθημα ανασφάλειας, τουλάχιστον στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η συγκεκριμένη ανασφάλεια «δε βολεύει» άλλωστε. Απλά προβάλλεται αυτό που «πουλάει» και με βάση την πνευματική οκνηρία που μαστίζει την ανθρωπότητα, αυτό είναι αυτό που πουλάει.
    Όσο για τα ποσοστά… περισσότερο κόσμο αφορούν οι καφετέριες παρά τα σχολεία!
    Η πιθανότητα να χτυπήσει το παιδί χωρίς ζώνη είναι σαφώς μικρότερη από το να κολλήσει τη γρίπη. Η πιθανότητα να πεθάνει από τη γρίπη το άτομο που θα νοσήσει είναι απλά μικρότερη από την πιθανότητα να κάνει θανατηφόρο ατύχημα ένα άδετο παιδί που θα πάθει το ατύχημα (κοινώς μιλάμε για υπό προϋπόθεση «παθήματος» την πιθανότητα θανάτου). Αν είχες δίκιο, το 50% του πληθυσμού θα σκοτωνόταν και ο κυρ γκαζάκης θα ήταν είδος προς εξαφάνιση. Δεν είναι όμως.
    {Κρατήστε μου το φιλετάκι δίπλα στο μπαράκι με θέα την ιερή άλτη παρακαλώ…}

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ναι, φυσικά, οι καφετέριες όμως, τα κλαμπ και τα σχετικά, αφορούν άμεσα την οικονομία... Και την παραοικονομία..
    {Άσε, τελευταία γεμίσαμε φιλετάκια και όλα μπον... Αλλά, άντε, καλά, θα σε έχουμε κι εσένα στα υπόψην...}

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ..το δεξι οπως βλεπουμε την Πλατεια με πλατη τη Βουλη, ή το αλλο δεξι?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Το ότι είναι πιθανό να νοσήσουμε από την συγκεκριμένη γρίππη, δεν είναι και για θάνατο... την κοινή λογική αν χρησιμοποιήσουμε, σε 1 εβδομάδα θα έχουμε αναρρώσει.
    Εβλεπα πρόσφατα σε μια πτήση από Λονδίνο κάποιους λίγους Έλληνες να φορούν μάσκα στο αεροπλάνο. Την οποία όμως έβγαζαν για να φάνε, να μιλήσουν με τους διπλανούς τους, να ξυστούν κλπ κλπ. Και αναρωτήθηκα από τί στο καλό νομίζουν ότι προστατεύονται άραγε έτσι; Πιο πιθανό είναι να πάθουν αναφυλαξία λόγω της ζέστης.
    Que será será, όπως έλεγαν και οι αρχαίοι ημών πρόγονοι...

    23/7/09 5:07 μμ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Το δεξί όπως κοιτάμε τη βουλή ξωματιάρα μου.

    Σκέψου τώρα όλους όσους τρελαίνονται για την προσωπική τους υγιεινή και εν συνεχεία τρώνε σε εστιατόρια, ή ακόμα χειρότερα σε φαστφουντάδικα!
    Οι μάσκες και η άγνοια χρήσης τους είναι ένα απ’ τα τραγελαφικά οξύμωρα της εποχής! Μακάρι όμως να μπορούσαμε να είμαστε σίγουροι πως θα παραμείνει ανώδυνη η γρίπη ξηροκαρπίτα μου. Αυτό είναι που μας αγχώνει, η άγνοια της σταθερότητάς της και της συμπεριφοράς της στο πολυπαραγοντικό σύστημα των ζώντων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Καλησπέρα
    Χαμένη εδω και κανενα διωρο στη bloggoγειτονια ουτε και ξερω σε ποιο blog σε πέτυχα...χαιρομαι όμως.
    να διαβασω στην αποψινη μου ακπομπή το Διαβολοσκορπίσματα;;
    Ξερεις ...που αναφερεσαι για το Ρ/Φ;;;
    Θα σε ρωτησω και με mail
    Αν και εχει καλώς αν οχι παλι εχει καλώς!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. χα!!!εκπομπή...άκου ακπομπη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Το καλύτερο, το έχεις χάσει: γκρουπ εμίριδων μετά του χαρεμίου τους άπαντες και άπασες μπουμπουλωμένοι ΚΑΙ με μάσκες μιας χρήσης και μιά χανούμισσα να φοράει τη μάσκα στον αντρούλη της....οποία τρυφερότης...μπρρρρ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. ....θα κανω την καρδουλα μου πετρα και θα το δεχτω το deal...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Βάζω το στουπί, βάζεις το σπίρτο ξωματιάρα μου;

    Ούτε κι εγώ ξέρω από πού έφτασες εδώ, Νανά μου!
    (Κάπου θα παραπάτησες, δεν μπορεί!)
    Ευχαριστώ για την τιμή, και παρεμπιπτόντως: νταρδίρ με μακρόσυρτο ι , τονισμένο στην αρχή καθώς το προφέρεις ;)

    Εγώ γοργονίτσα ξέρω ότι χάνω τις χανούμισσες, στις μάσκες θα κολλάμε τώρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Είσαι γκρινιάρης:-)
    [επίσης νομίζω πως έχεις παρατήσει το έπος..ταπ ταπ]

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Ααααααααααχαχαχαχα!
    [Θες να σου στείλω να γράψεις για φύκια, να γράψω εγώ για μάγους;]

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Για πες...