Πέμπτη, 22 Απριλίου 2010

Καλώς τα μας!

Μας ήρθε η τέφρα! Όχι που θα μας άφηνε. Να υπάρχει βρε παιδί μου κι ένα θέμα συζήτησης, μια ανησυχία, ένας λόγος ύπαρξης για τα κανάλια στο φινάλε! Η ανθρωπότητα κάνει φιλότιμες προσπάθειες για να ανακάμψει από τις δυσβάσταχτες απώλειες που επέφερε το ηφαιστειακό νέφος! Δηλαδή πόσοι νεκροί; Πόσοι τραυματίες; Από τρόφιμα τί καταστράφηκε και τί απέμεινε; Οι πόροι μας; Τα υπόλοιπα υλικά αγαθά μας; Η ζημιά ήταν τεράστια αφού, πες τώρα τί απομένει στην ανθρωπότητα; Πόσος χρόνος ζωής ακόμα;
Το κύριο πρόβλημα της ανθρωπότητας είναι πως «βλέπει» εικονικές καταστροφές, αλλά αν όντως συμβεί κάποια πραγματική καταστροφή, δεν θα ξέρει από πού «της ήρθε»…
Δεν μας ήρθε όμως μόνο η Τέφρα, μεγάλη η χάρη Της, της Μεγαλοδύναμης, πείτε καλέ έναν ύμνο, ένα αλληλούια στ’ όνομά Της, να ξορκίσουμε το κακό δαιμόνιο, μας ήρθε και το δούνούτού! Βού α βά, βού ε βού…
Ποιος τη χάρη μας, σε μερικά χρόνια θα φάμε με χρυσά κουτάλια! Καιρό τώρα το ακούγαμε: «σήμερα λιτότητα, αύριο χρυσά κουτάλια», απλά κάτι χάλαγε στην πορεία και το αύριο αναβαλλόταν για μεθαύριο, μετα-μεθαύριο, του χρόνου, σε δυο χρόνια, μέχρι και αιώνα αλλάξαμε από τότε που το πρωτοακούσαμε! Ε, είδαν κι απόειδαν οι της φυλής των δουνουτίων, είπαν να έρθουν να μας δείξουν τον τρόπο που εφαρμόζεται σωστά η λιτότητα μπας και επιτέλους δούμε κι εμείς το φως το αληθινό και μπούμε επιτέλους στην καλή κοινωνία, αυτή που τρώει με χρυσά κουτάλια ντε!
Και όπως το Πάσχα προστάζει σαράντα μέρες νηστεία, για να μπορέσεις μετά με λαιμαργία να καταβροχθίσεις το σουβλισμένο ερίφιο, που τόσα χρόνια τρώγαμε βέβαια, ευτυχώς με τα δάχτυλα γιατί τα χρυσά κουτάλια μας έλειπαν (πως να φας αρνί με το κουτάλι άλλωστε;), έτσι και τώρα, θα νηστέψουμε καμιά σαρανταριά χρόνια και μετά βουρ στον πατσά! Αλλά τότε θα το κάνουμε με στυλ! Με χρυσά κουτάλια ντεεεε! Έεετσι…
Ευτυχώς πάντως που ήρθαν στον κόσμο αυτοί οι μεσσίες, οι οικονομολόγοι και οι συναφείς οικονο-πατέρες, με τους δώδεκα μαθητές τους, επενδυτές λέγονται τώρα, και δημιούργησαν αυτό το περίτεχνο θρησκευτικό κατασκεύασμα που ονομάζεται χρηματοπιστωτικό σύστημα και η ανθρωπότητα είδε το φως το αληθινό, απέκτησε καριέρα και στόχους βρε παιδί μου, γιατί με τις παλιές θρησκείες τα πράγματα ήταν θολά, μια θέση στον παράδεισο σου υποσχόταν, αλλά αυτός ήταν αόριστος, ενώ η νέα; Η νέα θρησκεία έφερε τον παράδεισο επί της γης, έδωσε νέο νόημα στις ζωές! Την καριέρα και το χρήμα!
Και μετά από εκατό, και βάλε, πλέον, συναπτά έτη, βγήκαν κάτι ξεκούμπωτες ρόμπες και υποστήριξαν ότι ύστερα από επιστημονικές έρευνες, η ευτυχία στον άνθρωπο δεν έρχεται λέει από το χρήμα και την καριέρα, αλλά έρχεται από τους φίλους, από το αν αισθάνεται χρήσιμος στο σύνολο, από την επικοινωνία, και άλλα τέτοια φαιδρά! Κάποιος πρέπει να βάλει φρένο επιτέλους σε αυτούς τους αιρετικούς ουρακοτάγκους που βάλλουν έτσι ασύστολα τα σύγχρονα πιστεύω! Τί, θα επιστρέψουμε πάλι στις διδασκαλίες των αρχαίων ελλήνων φιλοσόφων; Για οπισθοδρομικούς ψάχνουν; Το ποτάμι κύλισε, δε γυρίζει πίσω ρέεεεει!