Παρασκευή, 30 Απριλίου 2010

Γράφω…

…γράφω, γράφω, δε σβήνω (μα γιατί πρέπει να σβήνεις κι όλας βρε σύντεκνε;) και τελειωμό δεν έχω. Με αυτά τα χρωμικά τελικά τον καρκίνο θα βγάλω…
Στατιστική υπηρεσία, δήμοι, ενορίες και τα συναφή. Έχω την αίσθηση πάντως ότι η κίνηση στους δρόμους έχει πέσει λίγο, έχει γίνει και λίγο πιο χαλαρή, οι περισσότεροι δεν τρέχουν σαν παλαβοί, αφήνουν τα αυτοκίνητα τα «ρολάρουν». Τώρα, αυτό μπορεί να είναι απλή αίσθηση, και όχι πραγματικότητα, αλλά αν είναι αλήθεια, είναι πολύ καλό! Όχι ότι δεν υπάρχουν και παλαβοί δηλαδή, αρκετοί κάνουν κόντρα μεταξύ ταχύμετρου και στροφόμετρου, σηκώνουν τα μουγκρητά στα ύψη, στο δρόμο, στο βουνό, αλλά τί, ποιος περιμένει η βλακεία να εξαλειφθεί εντελώς;
Πάντως η κίνηση, για καθημερινή πρωί, ήταν άνετη. Στοιχεία ευρέθησαν, καφές στο φλιτζάνι και επιστροφή στη γκέισα. Τώρα γιατί σε αυτή έναντι του επιτραπέζιου; Έλα μου ντε, ίσως είναι πιο τσαλιμάτη ένα πράμα με τα ωραία αμυγδαλωτά μάτια της; (Συνγκεντρώσου….) Ή είναι που έρχεσαι πιο κοντά στα δεδομένα; (Κυριολεκτικά όμως!)
Χάος…
Και καλά τα τεχνικά, αυτά είναι τα εύκολα, όταν μπλέκεις μετέπειτα με την πολιτική και τους στόχους αρχίζει να ζορίζει το ζήτημα. Διότι άλλο να αερολογείς περί πολιτικής και άλλο να εξειδικεύεις την μεθοδολογία με την οποία θα εφαρμοστεί. Για να μην προκύψει κι εκεί χάος δηλαδή, όπως γίνεται χρόνια τώρα στον τόπο τούτο (και όχι μόνο), που ασχολούμαστε όλη μέρα με ωραία λόγια και αφήνουμε τα πάντα στην τύχη τους…
Να είχε βελτιωθεί λίγο και το θέμα του ύπνου πάντως και όλα θα ήταν καλύτερα. Αλλά αυτό το καθημερινό ξύπνημα, συγκεκριμένη ώρα της μαύρης νύχτας, είναι πολύ εκνευριστικό. Δεν μπορεί, αυτή η επαναληψιμότητα, με μηδενική σχεδόν διασπορά, κάτι πρέπει να υποδηλώνει. Για το φαινόμενο υπάρχουν σενάρια αποτίμησης, διόλου ευχάριστα, ή αισιόδοξα, είν’ η αλήθεια, αλλά τέτοια χρονική ακρίβεια πια καταντά εκνευριστική…
Κάπου πρέπει να έχασα και μία πανσέληνο λέει;